اناردانه

اَناردانه شبیه یک عصر سرد زمستانی است که ناگهان با یک کاسه‌ی کوچک گرم می‌شود. دانه‌های انار، مثل یاقوت‌های ترش، وقتی کنار پیاز ریز و نان تلیت‌شده می‌نشینند، یک خوراک ساده اما پرهیجان می‌سازند؛ ترشی انار اولش کمی می‌زند زیر زبان، بعد با نعناخشک آرام می‌شود و طعمش می‌نشیند. این غذا انگار برای روزهایی ساخته شده که هوا خاکستری است و دل دنبال چیزی روشن می‌گردد. هر لقمه‌اش یک جور بیداری دارد؛ هم سبک است، هم سیرکننده، و هم یادآور زمستان‌های روستاهای فارس.