لالَک (بلغور گندم)

باد از روی دشت می‌گذرد و چادر را کمی می‌لرزاند. زن‌های ایل کنار هم نشسته‌اند؛ یکی سیر را در روغن حیوانی می‌چرخاند، دیگری بلغور را از توبره بیرون می‌آورد. صدای تفت‌خوردن سیر با صدای دوردست گوسفندها قاطی می‌شود؛ انگار موسیقی کوچ است. لالَک همیشه همین‌طور شکل می‌گیرد؛ ساده، سریع و پرانرژی، برای روزهایی که راه طولانی است و وقت کم. بخار بلغور که بالا می‌رود، زمستان‌های سخت فارس را نرم می‌کند؛ به مثابه مکثی گرم در دل روزهای سرد.