لقمه میناب

لقمه میناب؛ روایتی از نان، مادر، و خاطره‌ای که باید بماند. گاهی تاریخ، نه در کتاب‌ها… که در ساده‌ترین چیزها زنده می‌ماند؛ در لقمه‌ای که مادری، با دستانش برای فرزندش می‌پیچد؛ نان، پنیر، سبزی… و نگاهی که همیشه می‌گوید:« مواظب خودت باش ». اما روزی رسید که همین سادگی، به یکی از تلخ‌ترین خاطرات این سرزمین گره خورد. ما در حس تازگی باور داریم که فرهنگ غذایی ایران فقط مجموعه‌ای از دستور پخت‌ها نیست… بلکه روایتی است از زندگی، از مهر، و از لحظاتی که نباید فراموش شوند. لقمه میناب از همین باور متولد شد؛ نه صرفا برای خوردن که برای به خاطر سپردن؛ این لقمه، یادآور همان تغذیه‌های ساده‌ای است که سال‌ها در کیف کودکان این سرزمین بوده است اما این‌بار، هر جزء آن معنایی دارد: نان: سادگی زندگی پنیر: مهری که همیشه همراه بود سبزی: طراوتی که ناگهان ناتمام ماند گردوی خرد شده: نشانه‌ای از شکستن و خرد شدن خرما: یاد و احترام و محصول آن اقلیم و حتی اعداد میزان این مواد اولیه ،بی‌صدا، تاریخ یک روز را روایت می‌کنند… 1404/12/09