روشهای رفع شوری غذا؛ راهکارهای درست برای خورش، برنج و سوپ
۱۴۰۵/۸/۷
مطالعه '6
۱۴۰۵/۸/۷
2
شور شدن غذا بهمعنای از دست رفتن کامل آن نیست. مهم این است که اول تشخیص دهید نمک در مایع حل شده، روی سطح مانده یا در کل مواد پخش شده است. بعد میان سه کار انتخاب کنید: بخشی از نمک را همراه مایع یا سطح غذا خارج کنید، نسبت نمک به مواد را با افزودن پایه بدون نمک کم کنید، یا در مرحله سرو ادراک شوری را با همراهی مناسب متعادل کنید. افزودن تصادفی شکر، سیبزمینی یا آبلیمو همیشه جواب نمیدهد و گاهی فقط یک مشکل تازه میسازد.
برای غذای آبکی، مؤثرترین راه این است که مقداری از مایع شور را بردارید و با مایع یا پایه بدون نمک جایگزین کنید. برای خورش غلیظ، حجم مواد اصلی را بدون نمک بیشتر کنید یا غذا را به دو قابلمه تقسیم کنید. برای برنج و پاستای در حال پخت، آبکشکردن و شستوشوی کوتاه با آب گرم میتواند بخشی از نمک را خارج کند. اگر غذا آماده سرو است، آن را با برنج، نان، ماست یا دورچینِ بدون نمک همراه کنید. اسید و شیرینی فقط حس شوری را متعادل میکنند؛ سدیم را از غذا بیرون نمیبرند.
یک قاشق کوچک از غذا را در ظرف جداگانه بریزید، اجازه دهید کمی از داغی بیفتد و سپس بچشید. غذای بسیار داغ ممکن است مزهها را کمتر واضح نشان دهد. بعد تصمیم بگیرید شوری «کمی زیاد»، «آزاردهنده» یا «غیرقابلخوردن» است. برای شوری کم، اصلاح طعم کافی است؛ برای شوری متوسط باید حجم یا مایع تغییر کند؛ و برای شوری شدید معمولاً تقسیمکردن غذا و ساختن یک پایه بدون نمک مطمئنتر است.
نمک پس از حلشدن در آب غذا در سراسر مایع پخش میشود. بنابراین مادهای مانند سیبزمینی آن را بهطور انتخابی شکار نمیکند. اگر سیبزمینی داخل قابلمه بپزد، بخشی از مایع شور را همراه خود میگیرد؛ درست مانند هر ماده دیگری که مایع جذب میکند. اثر اصلی زمانی رخ میدهد که حجم بدون نمک اضافه شود، یا بخشی از مایع شور واقعاً خارج شود.

|
نوع غذا |
بهترین اقدام |
نکته احتیاطی |
|
سوپ، آش و آبگوشت |
یکچهارم مایع را بردارید و با آب، آبقلم یا پایه بدون نمک جایگزین کنید؛ سپس مواد بدون نمک بیفزایید. |
دوباره آنقدر نجوشانید که آب افزودهشده تبخیر و شوری برگردد. |
|
خورش غلیظ |
غذا را تقسیم کنید؛ پیاز، سبزی، حبوبات یا سسِ همان خورش را بدون نمک آماده و اضافه کنید. |
آب ساده زیاد ممکن است بافت و عطر خورش را رقیق کند. |
|
برنج آبکش |
اگر هنوز در آب است، آبکش و کوتاه با آب گرم بشویید؛ اگر دم کشیده، با برنج بدون نمک مخلوط کنید. |
شستوشوی طولانی برنج پخته را نرم و شکسته میکند. |
|
پاستا و رشته |
آب شور را تخلیه کنید، کوتاه آبکشی و با سس بینمک مخلوط کنید. |
پنیر و سس آماده معمولاً نمک بیشتری وارد میکنند. |
|
کوکو، کتلت و مایههای خام |
پیش از پخت، مقدار مواد اصلی، تخممرغ یا سبزی را بدون نمک افزایش دهید و یک تکه آزمایشی بپزید. |
پس از پخت امکان اصلاح داخل بافت بسیار کمتر است. |
|
گوشت یا سبزی سطحی |
اگر نمک تازه روی سطح است، سریع پاک یا کوتاه آبکشی و کاملاً خشک کنید. |
برای مواد پخته یا مرینیتشده، شستوشو ممکن است بافت و طعم را خراب کند. |
|
غذای خشک آماده |
با دورچین، نان، برنج، ماست یا سالاد بدون نمک سرو کنید. |
چاشنیهای آماده و ترشیها ممکن است خودشان شور باشند. |
اگر قابلمه جا دارد، ابتدا یک ملاقه از آب شور را بردارید و همان مقدار مایع بینمک اضافه کنید. پنج دقیقه با حرارت ملایم بجوشانید و دوباره بچشید. برای سوپ میتوان از سبزیجات، غلات یا حبوبات پخته بدون نمک استفاده کرد. برای خورش ایرانی بهتر است پایهای همجنس خود غذا بسازید: پیازداغ کمروغن، رب، سبزی یا حبوبات را جداگانه بدون نمک آماده کنید و مرحلهای بیفزایید. این روش شخصیت غذا را بهتر از افزودن حجم زیادی آب حفظ میکند.
اگر شوری خیلی زیاد است، نیمی از غذا را کنار بگذارید و همان مقدار پایه بینمک بسازید. باقیمانده شور را میتوان برای وعدهای دیگر با یک بچ بدون نمک ترکیب کرد. این کار هم از دورریز جلوگیری میکند و هم نتیجه قابلپیشبینیتری دارد
اگر برنج هنوز در آب در حال جوشیدن است، آن را زودتر آبکش کنید و برای چند ثانیه آب گرم روی دانهها بگیرید. سپس بدون افزودن نمک دم کنید. اگر برنج دم کشیده، یک مقدار برنج تازه بدون نمک بپزید و دو بخش را با ملایمت مخلوط کنید. برای شوری خفیف، خورش و مخلفات را کمنمک یا بینمک نگه دارید. ریختن سیبزمینی در برنج دمکشیده راه دقیقی برای کمکردن نمکِ پخششده میان دانهها نیست.

خیر؛ این مواد مقدار نمک و سدیم را کاهش نمیدهند. مقدار بسیار کم اسید میتواند تعادل طعمی ایجاد کند و توجه زبان را از شوری شدید بردارد. کمی شیرینی نیز در سسهای گوجهای یا غذاهایی که ذاتاً شیرینـترشاند ممکن است مزه را گردتر کند. اما اگر مقدار زیادی اضافه شود، غذا همزمان شور، ترش یا شیرین خواهد شد. ابتدا یک قاشق از غذا را جدا و نسبت را روی همان نمونه آزمایش کنید.
این مواد مایع اطراف خود را جذب میکنند، نه اینکه فقط نمک را جدا کنند. اگر آنها را داخل قابلمه بیندازید و بعد خارج کنید، مقداری از مایع شور هم خارج میشود؛ اما همان نتیجه را معمولاً با برداشتن مستقیم مایع و جایگزینی آن دقیقتر به دست میآورید. اگر سیبزمینی یا رشته را در غذا نگه دارید، فایده اصلی افزایش حجم بدون نمک است. پس این راهکار تنها وقتی منطقی است که بافت و طعم نهایی غذا با آن سازگار باشد.
برای غذای آبکی، کمی از مایع را بردارید و با مایع بینمک جایگزین کنید. برای غذای خشک، بشقاب را با سهم بیشتر برنج یا نان بینمک و یک دورچین خنثی بچینید. خورش شور را در حجم کمتر روی برنج بدون نمک بریزید. ماست ساده، سبزی خوردن و سالاد بدون نمک میتوانند لقمه را متعادل کنند؛ اما این کارها نمک غذا را کم نمیکنند و فقط تجربه خوردن را بهتر میکنند.
اگر این اتفاق زیاد تکرار میشود، مطلب فواید کاهش مصرف سدیم و نمک میتواند برای تنظیم ذائقه و کمکردن تدریجی نمک سفره مفید باشد.

سیبزمینی نمک را انتخابی جذب نمیکند؛ مقداری از مایع شور را همراه آب و طعمهای دیگر میگیرد. اگر داخل غذا بماند، با افزایش حجم بدون نمک میتواند شوری هر لقمه را کمتر کند.
بخشی از آب خورش را بردارید و یک پایه کوچک بدون نمک از سبزی، لوبیا و پیاز آماده کنید. آن را کمکم به خورش بیفزایید. آب زیاد بهتنهایی ممکن است خورش را رقیق و کمعطر کند.
بهترین راه مخلوطکردن آن با برنج تازه بدون نمک یا سرو با خورش و دورچین بینمک است. شستوشوی برنج دمکشیده معمولاً بافت را خراب میکند.
شکر نمک را حذف نمیکند؛ تنها در بعضی غذاها ادراک شوری را میپوشاند. مقدار زیاد آن طعم اصلی را به هم میزند.
برای نجات غذای شور از روش قابلاندازهگیری شروع کنید: مایع شور را کم کنید، پایه بینمک بیفزایید یا غذا را تقسیم کنید. راهکار را با نوع غذا هماهنگ و هر تغییر را مرحلهای انجام دهید. اسید، شیرینی و همراهیِ بینمک ابزارهای تنظیم ادراک طعماند، نه جادوی حذف نمک. با این ترتیب، هم شانس نجات غذا بیشتر میشود و هم لازم نیست برای یک اشتباه کوچک کل قابلمه دور ریخته شود.
اگر هدف شما کمکردن دورریز در آشپزخانه است، این راهنمای کاهش دورریز مواد غذایی نیز مکمل خوبی است.
اولین نفری باشید که نظر میدهد!