
فواید خوردن میوه چیست و چه تاثیری بر سلامتی دارد
۱۴۰۴/۱۰/۱۶

مطالعه '9
۱۴۰۳/۹/۲۲
8321
شیر شتر یکی از فرآوردههای لبنی سنتی در بخشهایی از آسیا، آفریقا و خاورمیانه است. این شیر مانند شیر گاو حاوی پروتئین، چربی، لاکتوز، کلسیم و پتاسیم است، اما ترکیب دقیق آن با توجه به نژاد شتر، فصل، تغذیه دام، مرحله شیردهی و روش فرآوری تفاوت دارد.
بعضی مطالعات انسانی، اثر احتمالی شیر شتر را بر کنترل قند خون، تحمل لاکتوز و حساسیت به پروتئین شیر گاو بررسی کردهاند؛ اما شواهد فعلی برای معرفی آن بهعنوان درمان دیابت، آلرژی، اوتیسم، بیماریهای ریوی یا عفونت کافی نیست.
پاسخ کوتاه: شیر شتر یک ماده غذایی حاوی پروتئین و مواد معدنی است. ممکن است برخی افراد مبتلا به عدم تحمل لاکتوز یا حساسیت به شیر گاو آن را بهتر تحمل کنند، اما این موضوع برای همه صادق نیست. مهمترین هشدار، پرهیز از شیر شتر خام و غیرپاستوریزه است؛ زیرا میتواند ناقل میکروبهای بیماریزا باشد.
|
موضوع |
جمعبندی علمی |
|
ارزش غذایی |
حاوی پروتئین، چربی، لاکتوز، کلسیم، پتاسیم و ویتامین C است |
|
دیابت |
نتایج اولیه امیدوارکننده است، اما درمان یا جایگزین انسولین نیست |
|
عدم تحمل لاکتوز |
بعضی افراد آن را بهتر تحمل میکنند، ولی همچنان لاکتوز دارد |
|
آلرژی شیر گاو |
ممکن است برای برخی قابلتحمل باشد، اما احتمال واکنش متقاطع وجود دارد |
|
تقویت ایمنی |
ترکیبات زیستی دارد، ولی اثر «تقویت سیستم ایمنی» در انسان اثبات نشده است |
|
اوتیسم |
شواهد کافی برای استفاده درمانی وجود ندارد |
|
بیماری ریه |
درمان آسم، سل یا بیماری ریوی محسوب نمیشود |
|
مصرف خام |
بهدلیل خطر تب مالت، مسمومیت و احتمال مواجهه با MERS توصیه نمیشود |
|
زنان باردار و کودکان |
فقط نوع پاستوریزه و دارای مجوز مصرف شود |
|
روش نگهداری |
طبق برچسب محصول و در زنجیره سرد نگهداری شود |
شیر شتر مایعی است که از شترهای شیرده، عمدتاً شتر یککوهانه یا دوکوهانه، به دست میآید. این شیر در مناطق خشک و نیمهخشک از گذشته بخشی از رژیم غذایی جوامع دامدار بوده است.
از نظر تغذیهای، شیر شتر نیز مانند سایر شیرهای حیوانی یک ماده غذایی است، نه دارو. تفاوتهای ترکیبی آن با شیر گاو میتواند بر طعم، هضم، فرآوری و تحمل فردی اثر بگذارد، اما برتری مطلق آن برای همه افراد اثبات نشده است.

مقدار مواد مغذی شیر شتر ثابت نیست. یک فراتحلیل جهانی، میانگین تقریبی ترکیبات را در هر ۱۰۰ گرم شیر شتر چنین گزارش کرده است:
|
ماده مغذی |
مقدار تقریبی در ۱۰۰ گرم |
|
پروتئین |
۳٫۱۷ گرم |
|
چربی |
۳٫۴۷ گرم |
|
لاکتوز |
۴٫۲۸ گرم |
|
کلسیم |
حدود ۱۱۳ میلیگرم |
|
پتاسیم |
حدود ۱۱۶ میلیگرم |
|
منیزیم |
حدود ۹٫۷ میلیگرم |
|
آهن |
حدود ۰٫۴۵ میلیگرم |
|
ویتامین C |
حدود ۵٫۴ میلیگرم |
این مقادیر میانگین مطالعات مختلفاند و ممکن است با محصولی که در بازار ایران عرضه میشود تفاوت داشته باشند. برای اطلاع دقیق باید جدول ارزش غذایی همان محصول بررسی شود.
بله. حدود سه درصد شیر شتر از پروتئین تشکیل شده است. پروتئینهای شیر شتر با شیر گاو کاملاً یکسان نیستند و این تفاوت ممکن است در تحمل بعضی افراد نقش داشته باشد.
بااینحال شیر شتر نباید تنها منبع پروتئین رژیم باشد و مقدار پروتئین آن بهاندازهای نیست که بهتنهایی نیاز روزانه فرد را تأمین کند.
بله. شیر شتر بدون لاکتوز نیست. میانگین لاکتوز آن در مطالعات حدود ۴٫۳ درصد گزارش شده و مقدار آن میان نمونههای مختلف تقریباً ۴٫۲ تا ۴٫۹ درصد متغیر بوده است.
بنابراین فرد مبتلا به عدم تحمل لاکتوز ممکن است همچنان پس از مصرف آن دچار نفخ، درد شکم یا اسهال شود.
مطمئنترین خواص شیر شتر، همان نقشهای تغذیهای آن بهعنوان یک فرآورده لبنی است. بسیاری از ادعاهای درمانی رایج هنوز در مطالعات انسانی بزرگ و باکیفیت تأیید نشدهاند.
شیر شتر حاوی پروتئین، کلسیم، پتاسیم، منیزیم و تعدادی ویتامین است. کلسیم و پروتئین در حفظ استخوانها و بافتهای بدن نقش دارند و پتاسیم برای عملکرد طبیعی عضلات و اعصاب ضروری است.
این ویژگیها مختص شیر شتر نیستند و بسیاری از شیرها و فرآوردههای لبنی نیز مواد مشابهی فراهم میکنند.
در بسیاری از بررسیها، ویتامین C شیر شتر بیشتر از شیر گاو گزارش شده است؛ اما مقدار آن براساس نژاد، فصل، آبوهوای محل پرورش و تغذیه دام تغییر میکند. بنابراین عبارتهایی مانند «شیر شتر همیشه چهار برابر شیر گاو ویتامین C دارد» بیش از حد قطعی هستند.
شیر شتر همچنان جایگزین میوهها و سبزیها بهعنوان منابع اصلی ویتامین C نیست.
در یک مطالعه کوچک روی ۲۵ فرد مبتلا به عدم تحمل لاکتوز، شرکتکنندگان شیر شتر را بهتر از شیر گاو تحمل کردند و فقط تعداد محدودی واکنش خفیف گزارش کردند. این مطالعه کوچک بود و نتیجه آن را نمیتوان به همه افراد تعمیم داد.
شیر شتر همچنان لاکتوز دارد. فردی که عدم تحمل شدید دارد باید مقدار کم را با نظر متخصص امتحان کند یا از فرآوردههای بدون لاکتوز استفاده کند.
چند کارآزمایی کوچک، بیشتر در افراد مبتلا به دیابت نوع یک، مصرف روزانه حدود ۵۰۰ میلیلیتر شیر شتر را همراه درمان معمول بررسی کردهاند. بعضی از این مطالعات کاهش قند خون یا نیاز به انسولین را گزارش کردهاند؛ اما تعداد شرکتکنندگان محدود، محل اجرای مطالعات خاص و تفاوت در طراحی پژوهشها، امکان تعمیم قطعی نتایج را کاهش میدهد.
یک مرور کارآزماییها نیز اثرات احتمالی بر برخی شاخصهای قند خون را مطرح کرده، اما نتایج را قطعی و جایگزین درمان استاندارد نمیداند.
نتیجه عملی
عبارت «سه نفر با مصرف شیر شتر دیگر به انسولین نیاز نداشتند» نباید بدون زمینه پژوهش و هشدار جدی در مقاله عمومی درج شود؛ زیرا ممکن است بیمار را به قطع خودسرانه درمان ترغیب کند.
حساسیت به پروتئین شیر گاو با عدم تحمل لاکتوز تفاوت دارد:
برخی مطالعات کوچک نشان دادهاند که تعدادی از کودکان مبتلا به حساسیت اثباتشده شیر گاو، شیر شتر را تحمل کردهاند؛ اما بخشی از کودکان نیز آزمایش یا واکنش مثبت به شیر شتر داشتهاند. در یک مطالعه، حدود ۱۸ درصد کودکان نسبت به شیر شتر حساسیت نشان دادند و مطالعه دیگری نیز تحمل را فقط در کودکان انتخابشده و تحت نظارت بررسی کرد.
بنابراین:

در شیر شتر پروتئینهایی مانند لاکتوفرین و ایمونوگلوبولینها شناسایی شدهاند. این ترکیبات در مطالعات آزمایشگاهی یا حیوانی فعالیتهای ضدباکتریایی، ضدالتهابی یا آنتیاکسیدانی نشان دادهاند.
اما وجود چنین ترکیباتی ثابت نمیکند که نوشیدن شیر شتر در انسان:
FDA نیز با شرکتهایی که شیر شتر را با ادعاهای درمانی مانند مقابله با عفونت، سرطان یا تقویت ایمنی عرضه کردهاند برخورد کرده است؛ زیرا چنین ادعاهایی محصول غذایی را بهصورت داروی تأییدنشده معرفی میکند.
شواهد انسانی معتبری وجود ندارد که نشان دهد شیر شتر آسم، سل، سرفه مزمن، عفونت ریه، بیماری انسدادی ریه یا تنگی نفس را درمان میکند.
استفاده سنتی از شیر شتر برای آسم یا سل، یک کاربرد تاریخی است و نباید بهعنوان درمان اثباتشده پزشکی معرفی شود.
حتی از نظر ایمنی، مصرف شیر خام شتر میتواند نگرانکننده باشد. سازمان جهانی بهداشت بهویژه به افراد مبتلا به دیابت، بیماری کلیوی، بیماری مزمن ریه یا ضعف ایمنی توصیه میکند از نوشیدن شیر شتر خام خودداری کنند؛ زیرا این گروهها در صورت ابتلا به MERS در معرض بیماری شدیدتری هستند.
بنابراین شیر شتر خام نهتنها درمان ریه نیست، بلکه برای بعضی بیماران ریوی میتواند خطر اضافی ایجاد کند.
شیر شتر برای زنان نیز همان مواد مغذی عمومی مانند پروتئین، کلسیم و پتاسیم را فراهم میکند. شواهد کافی وجود ندارد که نشان دهد مصرف آن بهطور اختصاصی:
زنان باردار باید فقط شیر پاستوریزه و دارای مجوز بهداشتی مصرف کنند. شیر خام هر حیوانی میتواند حامل میکروبهایی مانند لیستریا، سالمونلا، اشریشیا کلی و بروسلا باشد و برای مادر و جنین خطر ایجاد کند.
شیر شتر بهدلیل داشتن آهن، جایگزین مکمل آهن تجویزشده در دوران بارداری نیست.
چند مطالعه کوچک، اثر شیر شتر را بر رفتار یا برخی شاخصهای زیستی کودکان مبتلا به اختلال طیف اوتیسم بررسی کردهاند.
یک فراتحلیل منتشرشده در سال ۲۰۲۴ که پنج کارآزمایی و ۲۹۹ کودک را بررسی کرد، تفاوت آماری معناداری در امتیاز کلی CARS میان گروه شیر شتر و گروه کنترل پیدا نکرد. پژوهشگران اعلام کردند که برای نتیجهگیری، مطالعات بزرگتر و دقیقتری لازم است.
بنابراین:
مهمترین خطر شیر شتر، مصرف خام آن است. شیر خام میتواند حاوی عوامل بیماریزایی مانند:
FDA تأکید میکند شیر خام هر حیوانی میتواند ناقل عوامل خطرناک باشد و پاستوریزاسیون بدون کاهش معنادار ارزش تغذیهای، این عوامل بیماریزا را از بین میبرد.
طغیانهای تب مالت ناشی از شیر شتر خام نیز گزارش و از طریق بررسی ژنتیکی به منبع شیر مرتبط شدهاند.
شترهای یککوهانه مخزن حیوانی اصلی ویروس MERS شناخته میشوند. سازمان جهانی بهداشت توصیه میکند شیر شتر فقط پس از پاستوریزاسیون، پخت یا فرآوری حرارتی مصرف شود و گروههای پرخطر از شیر خام شتر اجتناب کنند.
وجود ویروس در هر شیر خام قطعی نیست، اما امکان آلودگی مستقیم یا آلودگی هنگام دوشیدن، دلیل کافی برای پرهیز از مصرف خام است.
اگرچه پروتئینهای شیر شتر با شیر گاو تفاوت دارند، واکنش آلرژیک همچنان ممکن است. علائم میتواند شامل کهیر، تورم لب و صورت، استفراغ، خسخس سینه یا افت فشار باشد.
بروز مشکل تنفسی یا تورم گلو یک وضعیت اورژانسی است.
شیر شتر لاکتوز دارد و ممکن است در بعضی افراد باعث:
تحمل بهتر در یک فرد، به معنی بدون لاکتوز بودن محصول نیست.
شیر شتر نیز مانند سایر انواع شیر، انرژی و چربی دارد. مصرف زیاد آن علاوه بر رژیم روزانه میتواند کالری دریافتی را افزایش دهد.
نوع کامل، کمچرب، پودری یا طعمدار ممکن است ارزش غذایی متفاوتی داشته باشد. بعضی محصولات طعمدار نیز شکر افزوده دارند.
شیر شتر حاوی پتاسیم، فسفر و پروتئین است. افراد مبتلا به بیماری کلیوی که محدودیت پتاسیم، فسفر، مایعات یا پروتئین دارند، باید مقدار مصرف را با متخصص تغذیه کلیوی هماهنگ کنند.
شیر خام ممکن است برخی آنزیمها و میکروارگانیسمهای زنده را حفظ کند، اما این موضوع برتری سلامت اثباتشدهای ایجاد نمیکند.
FDA اعلام کرده است پاستوریزاسیون تأثیر معناداری بر کیفیت تغذیهای شیر ندارد، درحالیکه خطر عوامل بیماریزا را بهشدت کاهش میدهد.
توصیه علمی و ایمن این است:
شیر شتر خام مصرف نکنید و محصول پاستوریزه، بستهبندیشده و دارای مجوز بهداشتی را انتخاب کنید.
این گروهها بیشتر در معرض عوارض شدید عفونتهای ناشی از شیر خام قرار دارند.
اگر محصول بستهبندیشده و پاستوریزه است، معمولاً نیازی به جوشاندن مجدد ندارد. برای مصرف گرم، آن را روی حرارت ملایم تا دمای دلخواه گرم کنید و از جوشاندن طولانی که باعث تغییر طعم و بافت میشود بپرهیزید.
دستور روی بستهبندی محصول اولویت دارد.
انتخاب ایمنتر این است که شیر خام خریداری یا مصرف نشود. جوشاندن خانگی میتواند بسیاری از عوامل بیماریزا را کاهش دهد، اما کنترل خانگی با پاستوریزاسیون استاندارد صنعتی، آزمایش میکروبی و زنجیره سرد یکسان نیست.
در صورت نبود محصول پاستوریزه و تصمیم به حرارتدادن شیر خام:
جوشاندن خانگی تضمین نمیکند که محصولی با نگهداری نامناسب، آلودگی قبلی یا منشأ نامعلوم کاملاً ایمن شده باشد. WHO مصرف شیر شتر پاستوریزه یا فرآوریشده حرارتی را توصیه میکند.

بهدلیل نبود آزمایش میکروبی و تفاوت شرایط تولید، نمیتوان ماندگاری ثابت سه، پنج یا هفتروزه برای همه شیرهای شتر تعیین کرد.
اصول ایمنتر:
تغییر بو، طعم، بافت، ایجاد گاز، لخته غیرطبیعی یا بادکردن ظرف میتواند نشانه فساد باشد؛ اما نبود این نشانهها، ایمنی میکروبی را تضمین نمیکند.
فریزکردن میتواند ماندگاری را افزایش دهد، اما عوامل بیماریزای شیر خام را از بین نمیبرد. شیر خام آلوده پس از یخزدایی همچنان ممکن است خطرناک باشد.
یخزدایی باید در یخچال انجام شود، نه روی کابینت یا در دمای اتاق. پس از یخزدایی ممکن است جدایی چربی یا تغییر بافت رخ دهد.

|
ویژگی |
شیر شتر |
شیر گاو |
|
پروتئین |
حدود ۳ درصد، با ساختار پروتئینی متفاوت |
حدود ۳ تا ۳٫۵ درصد |
|
چربی |
متغیر؛ میانگین حدود ۳٫۵ درصد |
وابسته به نوع شیر |
|
لاکتوز |
حدود ۴٫۳ درصد |
معمولاً کمی بیشتر، اما نزدیک |
|
ویتامین C |
اغلب بیشتر |
معمولاً کمتر |
|
طعم |
کمی شورتر یا متفاوت |
آشناتر برای بیشتر مصرفکنندگان |
|
آلرژی |
برای برخی قابلتحملتر، اما واکنش ممکن است |
از آلرژنهای رایج کودکان |
|
ایمنی خام |
مصرف خام توصیه نمیشود |
مصرف خام توصیه نمیشود |
|
دسترسی و قیمت |
محدودتر و گرانتر |
فراوانتر و ارزانتر |
ترکیب شیر شتر در مطالعات بسیار متغیر بوده است؛ بنابراین نمیتوان گفت همیشه آهن، کلسیم، پروتئین یا ویتامین C آن چند برابر شیر گاو است. مقایسه دقیق باید میان دو محصول مشخص و براساس برچسب آزمایششده انجام شود.
برای شیر شتر دوز درمانی تأییدشدهای وجود ندارد.
مقادیر ۵۰۰ میلیلیتری که در بعضی مطالعات دیابت استفاده شدهاند، دوز پژوهشی بودهاند و نباید بهعنوان توصیه عمومی تلقی شوند.
اگر شیر شتر را بهعنوان یک فرآورده لبنی مصرف میکنید:
شیر شتر پاستوریزه میتواند برای بعضی کودکان بزرگتر بهعنوان ماده غذایی مصرف شود، اما:
شیر شتر برای چی خوبه؟
شیر شتر منبع پروتئین، کلسیم، پتاسیم و مقداری ویتامین C است. بعضی افراد مبتلا به عدم تحمل لاکتوز یا آلرژی شیر گاو ممکن است آن را بهتر تحمل کنند؛ اما برای همه مناسب نیست.
مهمترین مضرات شیر شتر چیست؟
بزرگترین خطر مربوط به نوع خام و غیرپاستوریزه است که ممکن است ناقل تب مالت، سالمونلا، اشریشیا کلی، لیستریا و سایر عوامل عفونی باشد.
آیا شیر شتر دیابت را درمان میکند؟
خیر. بعضی مطالعات کوچک اثرات احتمالی بر کنترل قند خون گزارش کردهاند، اما شیر شتر درمان یا جایگزین انسولین و دارو نیست.
آیا شیر شتر برای ریه مفید است؟
اثر درمانی آن برای آسم، سل، عفونت ریه یا بیماری مزمن ریوی اثبات نشده است. افراد مبتلا به بیماری مزمن ریه باید از شیر خام شتر پرهیز کنند.
آیا شیر شتر برای زنان مفید است؟
برای زنان همان مواد مغذی عمومی شیر را فراهم میکند؛ اما اثر اختصاصی بر باروری، قاعدگی، یائسگی یا افزایش شیر مادر اثبات نشده است.
آیا شیر شتر برای حساسیت به شیر گاو مناسب است؟
برای بعضی افراد ممکن است قابلتحمل باشد، اما واکنش آلرژیک متقاطع ممکن است رخ دهد. مصرف باید با نظر متخصص آلرژی انجام شود.
آیا شیر شتر لاکتوز دارد؟
بله. مقدار لاکتوز آن معمولاً کمی کمتر یا نزدیک به شیر گاو است، اما بدون لاکتوز نیست.
آیا شیر شتر خام بهتر است؟
خیر. برای شیر خام مزیت درمانی اثباتشدهای وجود ندارد، درحالیکه خطر عفونت و مسمومیت آن بیشتر است.
آیا شیر شتر را باید جوشاند؟
شیر پاستوریزه معمولاً نیاز به جوشاندن مجدد ندارد. شیر خام نباید مصرف شود؛ اگر محصول پاستوریزه در دسترس نیست، حرارت کامل از مصرف خام ایمنتر است، اما جایگزین کنترل صنعتی نیست.
آیا شیر شتر برای اوتیسم مفید است؟
شواهد موجود برای استفاده درمانی کافی نیست و مطالعات تجمیعی، بهبود معنادار قطعی در امتیاز اصلی شدت اوتیسم نشان ندادهاند.
شیر شتر چقدر در یخچال میماند؟
برای محصول صنعتی، تاریخ و دستور روی بسته ملاک است. برای شیر تازه خانگی نمیتوان زمان ثابتی تعیین کرد؛ زیرا ماندگاری به کیفیت اولیه، حرارت، آلودگی و دمای نگهداری بستگی دارد.
شیر شتر یک فرآورده لبنی حاوی پروتئین، چربی، لاکتوز، کلسیم، پتاسیم و ویتامین C است. برخی پژوهشهای کوچک، اثرات احتمالی آن را بر قند خون، تحمل لاکتوز و حساسیت شیر گاو بررسی کردهاند؛ اما شواهد برای معرفی آن بهعنوان درمان دیابت، آلرژی، اوتیسم، بیماریهای ریوی یا عفونت کافی نیست.
مهمترین نکته، مصرف نوع پاستوریزه و دارای مجوز است. شیر شتر خام ممکن است ناقل تب مالت، میکروبهای عامل مسمومیت غذایی و در بعضی مناطق عامل خطر مواجهه با MERS باشد.
افراد مبتلا به دیابت نباید انسولین یا داروهای خود را با شیر شتر جایگزین کنند. کودکان دارای آلرژی شیر گاو نیز فقط تحت نظارت متخصص میتوانند تحمل شیر شتر را بررسی کنند
اولین نفری باشید که نظر میدهد!
برای درج نظر وارد شو یا ثبتنام کن