
فواید خوردن میوه چیست و چه تاثیری بر سلامتی دارد
۱۴۰۴/۱۰/۱۶

مطالعه '9
۱۴۰۴/۹/۲۵
7671
آبغوره یکی از چاشنیهای شناختهشده در آشپزی ایرانی است که از فشردن انگور نارس تهیه میشود. طعم ترش و اسیدی آن باعث شده است در تهیه انواع خورش، آش، سالاد، دلمه و غذاهای محلی از آن استفاده شود.
آبغوره حاوی اسیدهای آلی، از جمله اسید تارتاریک و اسید مالیک، و ترکیبات فنولی مختلف است. نوع انگور، زمان برداشت و روش فرآوری میتواند مقدار این ترکیبات را تغییر دهد. وجود ترکیبات آنتیاکسیدانی در آبغوره از نظر آزمایشگاهی تأیید شده است؛ اما وجود این ترکیبات بهتنهایی به معنی درمان بیماری یا ایجاد یک اثر قطعی در بدن انسان نیست.
پاسخ کوتاه: چند مطالعه کوچک، اثرات احتمالی آبغوره بر بعضی شاخصهای چربی خون، فشارخون و استرس اکسیداتیو را بررسی کردهاند؛ اما شواهد فعلی برای معرفی آبغوره بهعنوان درمان فشارخون، چربی خون، دیابت، کبد چرب یا مشکلات اختصاصی مردان کافی نیست. آبغوره را باید یک چاشنی غذایی مفید و خوشطعم دانست، نه جایگزین دارو یا درمان پزشکی.

| موضوع | جمعبندی علمی |
|---|---|
| ترکیبات آنتیاکسیدانی | آبغوره دارای اسیدهای فنولیک و فلاونوئیدهاست، اما اثر درمانی آنها در انسان قطعی نیست. |
| چربی خون | بعضی مطالعات کوچک نتایج امیدوارکنندهای درباره HDL گزارش کردهاند، اما نتایج مربوط به LDL، تریگلیسرید و کلسترول کل یکسان نیست. |
| فشارخون | شواهد انسانی محدود و قدیمی است؛ آبغوره جایگزین داروهای فشارخون نیست. |
| سلامت قلب | احتمال اثر غیرمستقیم وجود دارد، اما خاصیت محافظتی قطعی برای قلب اثبات نشده است. |
| خواص برای مردان | اثر اختصاصی بر تستوسترون، باروری، اسپرم یا توان جنسی اثبات نشده است. |
| قند خون و دیابت | شواهد انسانی کافی برای توصیه درمانی وجود ندارد. |
| لاغری و کبد چرب | شواهد بالینی قابلاعتماد برای اثر مستقیم آبغوره وجود ندارد. |
| مضرات احتمالی | مصرف زیاد ممکن است در برخی افراد ریفلاکس، سوزش معده یا فرسایش مینای دندان را تشدید کند. |
سطح شواهد این جدول، جمعبندی تحریریه بر اساس نوع و تعداد مطالعات موجود است و ارزیابی رسمی GRADE محسوب نمیشود.
بخش عمده طعم ترش آبغوره به اسیدهای آلی آن مربوط است. اسید تارتاریک و اسید مالیک از مهمترین اسیدهای شناساییشده در آبغوره هستند. در انگور نارس و فرآوردههای آن همچنین ترکیبات فنولی مختلفی مانند اسید گالیک، کافئیک اسید، اپیکاتچین و کوئرستین شناسایی شدهاند. مقدار دقیق این مواد در همه آبغورهها یکسان نیست و به رقم انگور، شرایط کشت و روش تولید بستگی دارد. (PMC)
ترکیبات فنولی میتوانند در محیط آزمایشگاهی خاصیت آنتیاکسیدانی نشان دهند؛ اما برای اینکه یک ماده غذایی بهعنوان درمان بیماری معرفی شود، انجام مطالعات انسانی بزرگ، کنترلشده و تکرارپذیر ضروری است.
بخش زیادی از شهرت آبغوره برای سلامت قلب، به ترکیبات فنولی و نتایج چند مطالعه کوچک درباره چربی خون و فشارخون مربوط میشود. این نتایج امیدوارکنندهاند، اما هنوز برای نتیجهگیری قطعی کافی نیستند.
در یک مطالعه کوچک، ۴۲ فرد سالم وارد پژوهش شدند و ۳۵ نفر آن را کامل کردند. شرکتکنندگان روزانه ۲۰ میلیلیتر آبغوره مصرف کردند. در پایان مطالعه، افزایش HDL یا اصطلاحاً کلسترول خوب گزارش شد؛ اما تغییرات LDL، تریگلیسرید و کلسترول کل از نظر آماری معنادار نبود. (PMC)
در مطالعه انسانی کوچک دیگری، در برخی افراد دارای چربی خون بالا یا ترکیب چربی خون و فشارخون بالا، پس از چهار هفته تغییراتی در فشارخون و چربیهای خون گزارش شد. بااینحال، قدیمیبودن مطالعه، تعداد محدود شرکتکنندگان و طراحی پژوهش اجازه نمیدهد این نتیجه به همه افراد تعمیم داده شود. (Academic Journals)
بنابراین نمیتوان گفت آبغوره بهطور قطعی LDL یا تریگلیسرید را کاهش میدهد. افرادی که چربی خون بالا دارند باید درمان، رژیم غذایی و فعالیت بدنی توصیهشده پزشک را ادامه دهند.
برخی مطالعات حیوانی نشان دادهاند که عصاره انگور نارس ممکن است بر اتساع عروق و تنظیم فشارخون اثر بگذارد. یک مطالعه انسانی محدود نیز کاهش فشارخون را در بعضی افراد مبتلا به چربی خون و فشارخون بالا گزارش کرده است؛ اما این یافتهها برای تعیین دوز درمانی یا توصیه مصرف روزانه کافی نیستند. (PMC)
یک فراتحلیل درباره مجموعه فرآوردههای انگور، کاهش اندکی در فشار سیستولیک گزارش کرده است، اما قطعیت شواهد پایین بوده و نتایج آن را نمیتوان مستقیماً به آبغوره تعمیم داد. (PubMed)
نتیجه: آبغوره ممکن است بخشی از یک الگوی غذایی متعادل باشد، اما نباید برای کاهش فشارخون، جایگزین دارو یا توصیه پزشک شود.
مطالعات آزمایشگاهی و حیوانی اثراتی بر اکسیداسیون چربیها یا تشکیل رگههای چربی گزارش کردهاند؛ اما شواهد انسانی مستقیم و کافی برای این ادعا وجود ندارد. بنابراین عبارتهایی مانند «آبغوره رگها را باز میکند» یا «از سکته قلبی جلوگیری میکند» از نظر علمی قابل تأیید نیستند.
تا امروز شواهد علمی معتبری وجود ندارد که نشان دهد آبغوره بهطور اختصاصی باعث افزایش تستوسترون، تقویت قوای جنسی، افزایش تعداد اسپرم یا بهبود باروری مردان میشود.
در یکی از مطالعات آبغوره، بیش از نیمی از شرکتکنندگان مرد بودند؛ اما پژوهش فقط تغییرات چربی خون را ارزیابی کرد و هیچ شاخصی درباره هورمونهای مردانه، عملکرد جنسی یا کیفیت اسپرم اندازهگیری نشد. (PMC)
بنابراین فواید احتمالی آبغوره برای مردان، در صورت وجود، همان فواید عمومی مرتبط با تغذیه و ترکیبات گیاهی است و نباید بهعنوان یک ماده تقویتکننده اختصاصی مردان معرفی شود.
بیشتر ادعاهای مربوط به تأثیر آبغوره بر قند خون بر مطالعات حیوانی یا فرضیههای مربوط به ترکیبات فنولی تکیه دارند. شواهد انسانی کافی برای اینکه آبغوره باعث کاهش قند خون یا درمان دیابت شود وجود ندارد.
افراد مبتلا به دیابت بهتر است:
آبغوره را فقط در حد چاشنی غذایی مصرف کنند؛
ترکیبات درجشده روی محصول را بررسی کنند؛
از محصولاتی که شکر یا شیرینکننده افزوده دارند پرهیز کنند؛
مصرف آبغوره را جایگزین دارو، رژیم و پایش قند خون نکنند.
آبغوره بهتنهایی چربی کبد را از بین نمیبرد و ماده چربیسوز محسوب نمیشود. برای کاهش وزن یا بهبود کبد چرب، کسری انرژی، الگوی غذایی مناسب، فعالیت بدنی، خواب کافی و در صورت لزوم درمان پزشکی اهمیت اصلی را دارند.
آبغوره میتواند از نظر آشپزی مفید باشد؛ برای مثال میتوان با آن به غذا طعم داد و نیاز به بعضی سسهای پرچرب را کاهش داد. این مزیت با «اثر مستقیم لاغرکننده» متفاوت است.
مدرک علمی معتبری وجود ندارد که نشان دهد مصرف آبغوره با معده خالی، جذب ترکیبات آن را افزایش میدهد یا تأثیر بیشتری بر چربی خون و کاهش وزن دارد.
به دلیل اسیدیبودن آبغوره، مصرف غلیظ آن با معده خالی ممکن است در بعضی افراد باعث سوزش معده، ترشکردن یا تشدید علائم ریفلاکس شود. غذاها و نوشیدنیهای اسیدی از محرکهای احتمالی علائم ریفلاکس در برخی افراد هستند. (NIDDK)
اگر پس از مصرف آبغوره دچار سوزش، درد معده یا بازگشت اسید میشوید، مقدار مصرف را کاهش دهید و آن را همراه غذا استفاده کنید.
آبغوره اسیدی است و ممکن است علائم افرادی را که به ریفلاکس، سوزش معده یا سوءهاضمه حساساند، تشدید کند. واکنش افراد یکسان نیست؛ بنابراین تحمل شخصی باید در نظر گرفته شود. (NIDDK)
تماس مکرر دندانها با نوشیدنیها و مواد غذایی اسیدی میتواند احتمال فرسایش مینای دندان را افزایش دهد. نگهداشتن آبغوره در دهان یا نوشیدن مداوم آن در طول روز، تماس اسید با دندانها را بیشتر میکند. (PubMed)
برای کاهش تماس اسید با دندان:
آبغوره را همراه غذا مصرف کنید؛
آن را در دهان نگه ندارید؛
بعد از مصرف، دهان را با آب بشویید؛
بلافاصله پس از مصرف مواد اسیدی مسواک نزنید. (ADA)
اگر به فشارخون، بیماری کلیوی یا محدودیت مصرف سدیم مبتلا هستید، برچسب محصول را بررسی کنید. محصولی را انتخاب کنید که نمک افزوده نداشته باشد یا سدیم آن پایینتر باشد.
آبمیوههای خانگی یا غیرپاستوریزه ممکن است به میکروبهای بیماریزا آلوده شوند. این خطر برای زنان باردار، کودکان خردسال، سالمندان و افراد دارای ضعف سیستم ایمنی اهمیت بیشتری دارد. این گروهها بهتر است از محصول پاستوریزه یا محصولی که با روش ایمن فرآوری شده است استفاده کنند. (U.S. Food and Drug Administration)
تداخل مشخص و قطعی آبغوره با داروهای فشارخون، دیابت یا چربی خون بهخوبی مطالعه نشده است. بااینحال، مصرف مقادیر زیاد و درمانی آن بدون نظر پزشک منطقی نیست؛ بهویژه اگر فرد چند دارو مصرف میکند یا بیماری زمینهای دارد.

برای آبغوره، دوز درمانی استاندارد و تأییدشدهای وجود ندارد. بنابراین بهتر است آن را در مقدار متعارف آشپزی و بر اساس طعم غذا مصرف کنید، نه به شکل شات غلیظ یا نوشیدنی درمانی روزانه.
روشهای مناسب مصرف عبارتاند از:
استفاده در سس سالاد همراه روغن زیتون و ادویه؛
افزودن به خورش کرفس، قرمهسبزی یا خوراک مرغ؛
استفاده در آشها و غذاهای محلی؛
مرینیتکردن گوشت و مرغ؛
ترکیب مقدار کمی آبغوره با غذا، بهجای نوشیدن مستقیم و غلیظ.
آبغوره در بسیاری از مناطق مدیترانهای و خاورمیانه نیز بهعنوان چاشنی اسیدی یا ماده مرینیتکننده استفاده میشود. پژوهشهای غذایی جدید نیز کاربرد آن را در مرینیت گوشت بررسی کردهاند. (PMC)
هنگام خرید آبغوره به این نکات توجه کنید:
فهرست ترکیبات را بخوانید و محصولی با ترکیبات سادهتر انتخاب کنید.
مقدار نمک و سدیم را بررسی کنید.
بستهبندی باید سالم، بدون نشتی و بادکردگی باشد.
در گروههای حساس، محصول پاستوریزه انتخاب شود.
پس از بازکردن، محصول را مطابق دستور روی بستهبندی و معمولاً در یخچال نگهداری کنید.
در صورت مشاهده کپک، بوی غیرطبیعی، گاز غیرعادی یا تغییر نامعمول محصول، آن را مصرف نکنید.
وجود مقداری رسوب در بعضی آبغورههای طبیعی لزوماً به معنی فساد نیست؛ اما رسوب باید از کپک، گاز و تغییر بوی غیرطبیعی تفکیک شود.
آش آبغوره از غذاهای محلی برخی مناطق ایران است و معمولاً با حبوبات، سبزی آش، غلات و آبغوره تهیه میشود.
غوره مسما غذایی ترشمزه است که با مرغ یا گوشت، غوره، آبغوره و سایر مواد تهیه میشود.
ترکیب آبغوره، روغن زیتون، سبزیهای معطر و مقدار کمی ادویه میتواند یک سس ساده برای سالاد ایجاد کند.
نتایج مطالعات یکسان نیست. یک مطالعه کوچک افزایش HDL را گزارش کرد، اما کاهش معناداری در LDL، تریگلیسرید و کلسترول کل مشاهده نشد. آبغوره جایگزین درمان چربی خون نیست.
آبغوره ترکیبات فنولی دارد و بعضی مطالعات نتایج امیدوارکنندهای گزارش کردهاند؛ اما شواهد انسانی برای اثبات خاصیت محافظتی قطعی آن برای قلب کافی نیست.
چند مطالعه محدود چنین احتمالی را مطرح کردهاند، اما دوز درمانی معتبر یا شواهد کافی برای جایگزینی داروی فشارخون وجود ندارد.
اثر اختصاصی آبغوره بر تستوسترون، قدرت جنسی، کیفیت اسپرم یا باروری مردان اثبات نشده است.
خیر؛ مدرک معتبری برای اثر چربیسوزی یا لاغری ناشی از مصرف ناشتا وجود ندارد. مصرف غلیظ آن ممکن است در بعضی افراد سوزش معده ایجاد کند.
مصرف متعارف آن در غذا برای بیشتر افراد قابلتحمل است؛ اما نوشیدن مکرر و غلیظ، بهویژه در افراد مبتلا به ریفلاکس یا حساسیت دندانی، مناسب نیست.
آبغوره پاستوریزه در حد متعارف غذایی معمولاً نگرانی ویژهای ندارد؛ اما زنان باردار باید از آبغوره و آبمیوههای غیرپاستوریزه پرهیز کنند، زیرا ممکن است حاوی میکروبهای بیماریزا باشند.
آبغوره یک چاشنی سنتی و اسیدی است که ترکیبات فنولی و اسیدهای آلی مختلفی دارد. بعضی مطالعات کوچک، اثرات احتمالی آن بر HDL، فشارخون و شاخصهای اکسیداتیو را بررسی کردهاند؛ اما شواهد موجود برای معرفی آبغوره بهعنوان درمان بیماریهای قلبی، چربی خون، دیابت، کبد چرب یا مشکلات اختصاصی مردان کافی نیست.
بهترین رویکرد این است که آبغوره را در مقدار متعارف و بهعنوان بخشی از آشپزی مصرف کنید. در صورت ابتلا به ریفلاکس، بیماری کلیوی، فشارخون، دیابت یا مصرف داروهای متعدد، از مصرف غلیظ و درمانی آن خودداری کنید.
این مقاله با هدف افزایش آگاهی عمومی تهیه شده و جایگزین تشخیص، درمان یا توصیه فردی پزشک و متخصص تغذیه نیست.
مطالعه تأثیر آبغوره بر پروفایل چربی خون در افراد سالم. (PubMed)
مطالعه اثر آبغوره بر فشارخون و چربی خون در گروههای مختلف. (Academic Journals)
بررسی ویژگیهای فیزیکوشیمیایی آبغوره تهیهشده از ارقام مختلف انگور. (PMC)
شناسایی ترکیبات فنولی در انگور نارس. (PMC)
راهنمای ایمنی آبمیوههای پاستوریزه و غیرپاستوریزه FDA. (U.S. Food and Drug Administration)
راهنمای انجمن دندانپزشکی آمریکا درباره فرسایش مینای دندان. (ADA)
اولین نفری باشید که نظر میدهد!
برای درج نظر وارد شو یا ثبتنام کن