
فواید خوردن میوه چیست و چه تاثیری بر سلامتی دارد
۱۴۰۴/۱۰/۱۶

مطالعه '8
۱۴۰۳/۱۰/۲۳
991
پونه یک گیاه معطر از خانواده نعناعیان است که بیشتر برای طعمدادن به غذا و تهیه دمنوش مصرف میشود. شواهد انسانی کافی برای درمان سرماخوردگی، عفونت، مشکلات گوارشی یا بیماریهای مزمن با پونه وجود ندارد. مهمتر از خواص احتمالی، توجه به ایمنی است: روغن یا اسانس خوراکی پونه میتواند بسیار سمی باشد و مصرف دارویی پونه در بارداری و شیردهی توصیه نمیشود.
واژه «پونه» در بازار و فرهنگ غذایی ایران ممکن است برای چند گیاه نزدیک از خانواده نعناعیان بهکار رود. پونه اروپایی یا پنیرویال با نام علمی Mentha pulegium شناخته میشود؛ پونههای وحشی ایران نیز ممکن است به گونههایی از جنس Mentha، از جمله Mentha longifolia، تعلق داشته باشند. در مقابل، اورگانو با نام علمی Origanum vulgare گیاه دیگری است و نباید در مقالههای فارسی بدون بررسی برچسب محصول، همان پونه فرض شود.
این تفاوت فقط گیاهشناسی نیست. مقدار و نوع ترکیبات اسانسی، بهویژه پولگون، میان گونهها، محل رویش، زمان برداشت و شکل فرآورده متفاوت است. بنابراین نتیجه یک مطالعه روی اورگانو، روغن پونه یا عصاره آزمایشگاهی را نمیتوان مستقیماً به یک فنجان دمنوش پونه تعمیم داد.
دمنوش پونه در مصرف سنتی بیشتر برای ایجاد حس گرما، خوشبوکردن دهان و کمک به ناراحتیهای خفیف گوارشی یا علائم سرماخوردگی استفاده میشود. بااینحال، پژوهشهای انسانی باکیفیت و کافی برای اثبات اثر درمانی آن محدود است. پس دمنوش پونه را باید یک نوشیدنی گیاهی معطر دانست، نه درمان قطعی بیماری.
پونه و دیگر گیاهان خانواده نعناعیان حاوی ترکیبات فنولی و اسانسیاند که در آزمایشگاه فعالیت آنتیاکسیدانی نشان دادهاند. آنتیاکسیدانها در مهار واکنشهای اکسیداتیو نقش دارند؛ اما مقدار پونه مصرفشده در یک غذا یا دمنوش کم است و نمیتوان از این یافتهها نتیجه گرفت که پونه از سرطان یا بیماری قلبی پیشگیری میکند.
برخی عصارهها و اسانسهای گونههای پونه در مطالعات آزمایشگاهی رشد تعدادی از باکتریها و قارچها را مهار کردهاند. این نتیجه به معنی درمان عفونت در بدن انسان نیست. غلظتهای آزمایشگاهی با دمنوش معمولی تفاوت دارند و مصرف اسانس برای رسیدن به چنین غلظتی میتواند خطرناک باشد. در صورت تب، عفونت یا علائم پایدار، ارزیابی پزشکی جایگزین دمنوش نمیشود.
نوشیدنی گرم و عطر گیاهان نعناعی ممکن است در بعضی افراد احساس آرامش گوارشی ایجاد کند. بااینحال، شواهد اختصاصی درباره پونه محدود است و پاسخ افراد یکسان نیست. درد شدید شکم، استفراغ مداوم، خون در مدفوع یا کاهش وزن ناخواسته نیازمند بررسی پزشکی است.
کاربرد عملی و قابلاتکاتر پونه، طعمدادن به غذاست. پونه تازه یا خشک را میتوان به ماست و دوغ، آش، سوپ، خوراک حبوبات، سالاد، ترشی و بعضی غذاهای محلی افزود. استفاده از سبزیهای معطر میتواند نیاز به نمک یا سسهای پرنمک را کمتر کند؛ البته مقدار نمک کل غذا همچنان مهم است.

دمنوش گرم پونه ممکن است گلو را بهطور موقت مرطوب کند و نوشیدن مایعات نیز هنگام سرماخوردگی مفید است؛ اما مدرک کافی وجود ندارد که پونه ویروس سرماخوردگی را از بین ببرد، دوره بیماری را کوتاه کند یا عفونت باکتریایی را درمان کند. تنگی نفس، درد قفسه سینه، تب مداوم یا بدترشدن علائم نیازمند پیگیری پزشکی است.
داده کافی برای تعیین یک «دوز درمانی بیخطر» از دمنوش پونه وجود ندارد. مقدار کم پونه بهعنوان چاشنی غذایی با مصرف مکرر و غلیظ دمنوش، عرق، عصاره یا روغن پونه یکسان نیست. خطر به گونه گیاه، غلظت، مقدار و وضعیت سلامت فرد بستگی دارد.
|
فرآورده |
نکته ایمنی |
|
پونه در غذا |
مصرف معمول بهعنوان چاشنی برای بیشتر بزرگسالان سالم احتمالاً کمخطرتر است؛ حساسیت فردی همچنان ممکن است. |
|
دمنوش یا چای پونه |
برای مصرف داروییِ منظم و غلیظ، اطلاعات ایمنی کافی وجود ندارد. در صورت تهوع، درد شکم، سرگیجه یا علائم حساسیت مصرف را قطع کنید. |
|
عرق پونه |
غلظت و ترکیب محصولات یکنواخت نیست؛ «طبیعی» بودن، تضمینکننده بیخطری نیست. |
|
روغن یا اسانس پونه |
برای خوردن ایمن محسوب نمیشود. موارد مسمومیت شدید، آسیب کبدی، نارسایی چند اندام و مرگ گزارش شده است. |
پولگون موجود در روغن پونه در بدن به متابولیتهایی تبدیل میشود که میتوانند به کبد آسیب بزنند. گزارشهای پزشکی، مصرف خوراکی روغن پونه را با تهوع، استفراغ، درد شکم، تشنج، نارسایی کبد و کلیه، آسیب چند اندام و مرگ مرتبط دانستهاند. روغن پونه را برای درمان، سقط، تحریک قاعدگی یا بهعنوان قطره خوراکی مصرف نکنید.
مصرف دارویی پونه، دمنوش غلیظ، عرق و بهخصوص روغن پونه در بارداری توصیه نمیشود. پونه سابقه استفاده برای تحریک قاعدگی و سقط دارد و روغن آن میتواند هم برای مادر و هم جنین خطرناک باشد. در شیردهی نیز به علت نبود داده ایمنی کافی، از مصرف دارویی خودسرانه پرهیز شود. مقدار جزئی پونه بهعنوان چاشنی غذا با فرآورده غلیظ یکسان نیست؛ بااینحال تصمیم فردی باید با پزشک یا ماما هماهنگ شود.
برای مصرف دارویی پونه در کودکان دوز ایمن و استانداردی وجود ندارد. گزارشهای مسمومیت شدید پس از فرآوردههای حاوی روغن پونه در کودکان منتشر شده است. اسانسها را دور از دسترس کودک نگه دارید و برای دلدرد، سرماخوردگی یا سرفه کودک بدون نظر پزشک استفاده نکنید.
افراد مبتلا به بیماری کبد یا کلیه باید از روغن پونه و مصرف دارویی فرآوردههای غلیظ آن پرهیز کنند. اگر پس از مصرف پونه علائمی مانند زردی پوست یا چشم، ادرار تیره، خوابآلودگی غیرعادی، استفراغ مداوم یا کاهش هوشیاری ایجاد شد، مراجعه فوری پزشکی لازم است.
پونه میتواند در برخی افراد موجب سوزش معده، تهوع، درد شکم یا واکنش حساسیتی شود. خارش، کهیر، تورم لب و صورت، خسخس یا تنگی نفس نشانه هشدار است و نیاز به رسیدگی فوری دارد. افراد حساس به گیاهان خانواده نعناعیان باید با احتیاط بیشتری مصرف کنند.
دادههای بالینی درباره تداخل پونه محدود است، اما فرآوردههای غلیظ ممکن است با داروهای مؤثر بر کبد یا سایر داروها تداخل داشته باشند. اگر داروی مزمن مصرف میکنید، بیماری زمینهای دارید یا مکمل آهن میخورید، پیش از مصرف منظم دمنوش یا عرق پونه با پزشک یا داروساز مشورت کنید. مصرف غذاییِ اندک را نباید با دوز دارویی برابر دانست.
هشدار مسمومیت
اگر فردی روغن یا اسانس پونه را خورده است، منتظر بروز علائم نمانید و فوراً با اورژانس یا مرکز اطلاعرسانی داروها و سموم محل زندگی تماس بگیرید. فرد را خودسرانه وادار به استفراغ نکنید و ظرف محصول را برای شناسایی ترکیبات نگه دارید

برای یک دمنوش رقیق خانگی، یک قاشق چایخوری پونه خشک یا چند برگ پونه تازه را در یک فنجان آب جوش بریزید، درپوش ظرف را بگذارید و حدود ۵ تا ۱۰ دقیقه صبر کنید؛ سپس آن را صاف کنید. افزودن مقدار کمی آبلیمو یا عسل برای بزرگسالان اختیاری است. به کودک زیر یک سال عسل ندهید.
جوشاندن طولانی، استفاده از چند قاشق گیاه یا افزودن قطرههای اسانس، دمنوش را لزوماً مفیدتر نمیکند و ممکن است مواجهه با ترکیبات فعال را افزایش دهد. برای مصرف روزانه و طولانیمدت، دوز استاندارد و مطمئنی از پونه تعیین نشده است.
هر دو شکل قابلاستفادهاند، اما غلظت ترکیبات معطر آنها یکسان نیست. پونه خشک معمولاً طعم فشردهتری دارد و باید مقدار کمتری از آن استفاده شود. کیفیت، گونه گیاه و نحوه خشککردن نیز بر ترکیب نهایی اثر میگذارند؛ بنابراین نمیتوان گفت یکی در همه شرایط «خواص بیشتری» دارد.
در دمنوش، آب جوش روی گیاه ریخته و برای مدتی نگه داشته میشود؛ در جوشانده، گیاه همراه آب میجوشد. برای برگهای معطر معمولاً دمکردن ملایم مناسبتر است. جوشاندن طولانی میتواند طعم تلختر و فرآورده غلیظتری ایجاد کند و مزیت درمانی ثابتشدهای ندارد.
عرق پونه، دمنوش و روغن پونه سه محصول یکسان نیستند. عرقیات گیاهی از تقطیر به دست میآیند و غلظت آنها میان تولیدکنندگان متفاوت است. درباره دوز ایمن و اثر درمانی عرق پونه شواهد انسانی کافی وجود ندارد. روغن پونه بسیار غلیظتر است و خطر اصلی مقاله به آن مربوط میشود؛ حتی مقدار کم روغن میتواند خطرناک باشد و نباید خورده شود.
همچنین «روغن پونه» ممکن است در بازار به اسانس خالص، روغن رقیقشده یا روغن حامل طعمدارشده اشاره کند. نبود برچسب روشن، خطر خطای مصرف را بالا میبرد. فرآوردهای که برای آروماتراپی یا مصرف موضعی فروخته شده، خوراکی نیست.
پونه تازه را پس از شستوشوی کامل میتوان در سبزیخوردن، سالاد، ماست و دوغ استفاده کرد. پونه خشک برای آش، سوپ، عدسی، خوراک لوبیا، کوکو، ترشی و مزهدارکردن برخی غذاها مناسب است. برای حفظ عطر، بهتر است پونه خشک را در بخش پایانی پخت اضافه کنید و مقدار آن را بهتدریج افزایش دهید.
پونه تازه باید برگهایی شاداب و بدون لیزی، کپک یا بوی نامطبوع داشته باشد. پس از شستوشو، آن را کاملاً خشک کنید و در ظرف یا کیسه مناسب داخل یخچال نگه دارید. پونه خشک را در ظرف دربسته، دور از رطوبت، نور و حرارت قرار دهید. تغییر بوی شدید، وجود کپک یا رطوبت نشانه مناسبنبودن محصول است.
|
نام رایج |
نام علمی نمونه |
نکته |
|
پونه اروپایی |
Mentha pulegium |
از جنس نعناع؛ روغن آن به علت پولگون میتواند بسیار سمی باشد. |
|
نعناع سبز |
Mentha spicata |
گونهای متفاوت از جنس نعناع با ترکیب اسانسی متفاوت. |
|
آویشن |
Thymus spp. |
گیاهی جداگانه از همان خانواده نعناعیان. |
|
اورگانو |
Origanum vulgare |
در بعضی ترجمهها بهاشتباه پونه نامیده میشود؛ همان پونه اروپایی نیست. |
ممکن است در برخی افراد احساس نفخ یا سنگینی را موقتاً کمتر کند، اما اثر درمانی قطعی ثابت نشده است. نفخ مداوم یا همراه با علائم هشدار نیازمند بررسی علت است.
برخی عصارههای پونه در آزمایشگاه اثر ضدمیکروبی نشان دادهاند، اما پونه جای آنتیبیوتیک یا درمان پزشکی را نمیگیرد.
پونه و بهویژه روغن آن سابقه استفاده برای تحریک قاعدگی و سقط دارد و میتواند مسمومیت شدید ایجاد کند. استفاده از آن برای این هدف بسیار خطرناک است. در بارداری از مصرف دارویی پونه خودداری کنید.
برای مصرف روزانه و طولانیمدت، مقدار استاندارد و ایمن مشخصی وجود ندارد. مصرف گهگاهی و رقیق با مصرف غلیظ یا مداوم یکسان نیست؛ افراد دارای بیماری یا مصرفکننده دارو باید مشورت کنند.
برخی افراد پس از دمنوش گرم احساس بهتری دارند و برخی دیگر دچار سوزش، تهوع یا درد شکم میشوند. پونه درمان زخم معده، رفلاکس یا عفونت هلیکوباکتر نیست.
خیر. روغن یا اسانس پونه برای خوردن ایمن محسوب نمیشود و با آسیب شدید کبدی و حتی مرگ مرتبط بوده است.
پونه خشک یک چاشنی معطر و حاوی ترکیبات گیاهی است، اما مقدار مصرف غذایی معمولاً کم است و نباید برای آن اثر درمانی قطعی ادعا کرد.
پونه گیاهی معطر و کاربردی در فرهنگ غذایی است و میتواند طعم غذا و نوشیدنی را متنوع کند. مطالعات آزمایشگاهی از وجود ترکیبات آنتیاکسیدانی و ضدمیکروبی خبر میدهند، اما شواهد انسانی برای درمان سرماخوردگی، عفونت، نفخ یا بیماریهای مزمن کافی نیست.
نکته اصلی ایمنی، تفاوت میان مصرف اندک پونه در غذا با دمنوش غلیظ، عرق و بهویژه روغن پونه است. روغن پونه را نباید خورد. زنان باردار و شیرده، کودکان، افراد مبتلا به بیماری کبد یا کلیه و مصرفکنندگان دارو باید از مصرف دارویی خودسرانه پونه پرهیز کنند..
مرکز کنترل مسمومیت آمریکا؛ سمیت روغن پونه: https://www.poison.org/articles/pennyroyal-oil
LiverTox، کتابخانه ملی پزشکی آمریکا؛ آسیب کبدی ناشی از روغن پونه: https://www.ncbi.nlm.nih.gov/books/NBK548673/
مرور پژوهشی درباره سمیت کبدی روغن پونه: https://pubmed.ncbi.nlm.nih.gov/25512112/
گزارش بالینی مسمومیت با پولگون و منتوفوران: https://pubmed.ncbi.nlm.nih.gov/8633832/
مرکز سرطان مموریال اسلون کترینگ؛ ایمنی و تداخلات پونه: https://www.mskcc.org/cancer-care/integrative-medicine/herbs/pennyroyal
اولین نفری باشید که نظر میدهد!
برای درج نظر وارد شو یا ثبتنام کن