آیا روزه داری میتواند به کاهش وزن کمک کند
۱۴۰۴/۱۲/۱۰
_000.jpg&w=1920&q=75)
مطالعه '5
۱۴۰۴/۲/۱۵
293
از دید فائو، رژیم غذایی پایدار به دسته ای از رژیم ها گفته می شود که اثرات زیستمحیطی کمی داشته باشند و به امنیت غذا، تغذیه وزندگی سالم برای نسلهای کنونی و آتی کمک کنند. در واقع پایداری زیستمحیطی، اقتصادی، سلامتی، تغذیهای و سایر ابعاد مرتبط را در بر خواهد گرفت. این نوع رژیم، حمایتی است، به تنوع زیستی و اکوسیستم احترام می گذارد، از نظر فرهنگی قابل قبول و در دسترس است، از نظر اقتصادی منصفانه و مقرون به صرفه است، از نظر تغذیه ای کافی، ایمن و سالم است، بهینه سازی منابع انسانی و طبیعی را هم به همراه دارد2. این محدودیت براساس شیوه هایی چیده می شود که نیاز جامعه را برآورده می کنند و در عین حال از پایه فیزیکی و بقای طولانی مدت از محیط زیست، پشتیبانی می کند.1
در 2019 کمیسیون EAT- lancet با حضور 37 متخصص از 16 کشور به بررسی این موارد پرداخت. شواهد اهداف تغذیۀ پایدار را مشخص کردند:
مهم است که تولیدات کشاورزی، تمرکز را از کمیت بردارند و بر سالم بودن موادغذایی متمرکز شوند. از تکنولوژی برای دورریز زراعی کمتر، تصحیح جذب کربن، حفط تنوع زیستی، زراعت و شکار با توجه به اکوسیستم استفاده شود و هدف کاهش 50% هدررفت آب و مواد غذایی باشد1.

سیستم غذایی پایدار، علاوه بر حفظ تنوع زیستی، کمک به اکوسیستم، کاهش گازهای گلخانه ای، حفظ منابع و آب، موجبِ ارتقای سلامت، کاهش مرگ و میر انسان ها هم می شود1-3، به علاوه موجب کاهش احتمال ابتلا به دیابت و بیماری قلبی می شود، تا سال 2050 ممکن است بتواند 6-10% مرگ و میر را کم کند و 29-70% گازهای گل خانه ای را هم کم کند4.
علت اهمیتِ ثبات و پایداریِ غذا، شرایط فعلی کرۀ زمین است؛ چون بیش از سه بیلیون نفر در جهان نوعی از سوءتغذیه را دارند و بخش اعظم هفت میلیارد نفر دنیا، از نظر غذایی فقیر و پیرو رژیم کم کیفیت و سطح پایین هستند. این در حالی است که جمعیت جهان به سرعت در حال افزایش است و پیش بینی شده تا 2050 حداقل ده میلیارد نفر خواهیم بود. پس باید نگران تامین غذای این جمعیت باشیم تا مطمئن باشیم در آینده غذا در دسترس همه هست غذای باکیفیت و مغذی. در دورۀ زمین شناسی کنونی، انسان بیشترین تاثیر خود را از بدو خلقتش، بر سیاره دارد به همین دلیل، اسم دورۀ فعلی هم توسط دانشمندان، Anthropocence گذاشته شده است؛ بالاترین میزان زراعت، بیشترین تغییر زیستمحیطی را ایجاد کرده از تغییر اقلیم، جنگل و بیابان زدایی گرفته تا آسیب به صخره های ساحلی و اکوسیستم های دریایی. تولیدات غذایی 30% گازهای گلخانه ای را موجب می شود، بخش دام به تنهایی 14.5% (نیمی از) انتشار گاز را به عهده دارد، 40% کل زمین های جهان را اشغال کرده ایم، 70% آب شیرین را استفاده می کنیم، بزرگترین عامل انقراض گونه ها هستیم، عامل اوتروفیکاسیون و مناطق مرده دریاچه ها و سواحل، 60% ذخایر ماهی و غذای دریایی را تخلیه کرده ایم، 33% آنها را بیش-صیدی مورد تهدید قرار داده و فقط 7% آن متعادل صید شده است1.
در زمینۀ چالش های اجرا و پیاده سازی، این نوع تبدیل در تمامی سطوح، هزینه بر و وقت گیر است. نیازمند مدیریت و کنترل محدودیت هاست. باید با اطلاعات و پیشرفت تکنولوژی همگام باشد. نیاز به همکاری جهانی دارد و همۀ این موارد اجرای آن را سخت و در مواردی حداقل فعلاً، غیرممکن می سازند.
در زمینه نقائص رژیمی، گفته می شود این رژیم همۀ نیاز بدن به میکرونوترینت هایی مثل روی، کلسیم، ید، ویتامین های B12, A,D را تامین نمی کند و به طور خاص بهتر است بچه های در سنین رشد، زنان در سنین باروری و افراد در دورۀ میانسالی از آن استفاده نکنند. البته پیشنهاداتی مبنی بر غنیسازی زیستی مواد غذایی گیاهی (میوه، سبزی، حبوبات) مطرح شد اما سوای اینکه آیا این راه نتیجه می دهد و جذب خوب رخ می دهد، خودِ این امر به سبب ایجاد استرس زیستمحیطی برای خاک و آب، با اصول این رژیم مغایر است5.
.jpg)
غذاهای مناسب: مصرف بیشترِ سبزیجات، میوه ها، غلات کامل، حبوبات، مغزدانه ها، روغن های غیراشباع.مصرف کم تا متوسط غذاهای دریایی و گوشت ماکیان
غذاهای نامناسب: به حداقل رساندن مصرف گوشت قرمز، حذف گوشت های فرآوری شده، شکر افزوده، غلات تصفیه شده، سبزیجات نشاسته ای1-5.
اولین نفری باشید که نظر میدهد!
برای درج نظر وارد شو یا ثبتنام کن