
نشانههای خرابشدن گوشت و مرغ؛ چه زمانی دور بریزیم؟
۱۴۰۵/۸/۱۹

مطالعه '10
۱۴۰۵/۸/۱۹
0
اگر گوشت یا مرغ بوی ترش، گوگردی یا زننده دارد؛ سطحش بهوضوح لزج یا چسبناک شده؛ کپک دیده میشود؛ یا بسته متورم، پاره یا نشتکرده است، آن را نچشید و دور بریزید. تغییر رنگ بهتنهایی همیشه به معنی فساد نیست و نبود بو یا ظاهر غیرعادی نیز ایمنی را ثابت نمیکند؛ مدت و دمای نگهداری باید معلوم باشد.
|
آنچه میبینید یا میدانید |
برداشت درست |
اقدام ایمن |
|
بوی زننده/ترش، لیزی یا چسبندگی واضح، کپک |
نشانه قوی فساد حسی است. |
نچشید؛ در بسته بستهشده دور بریزید. |
|
بسته متورم، نشتیدار، باز یا آسیبدیده |
ایمنی زنجیره سرد یا سلامت بسته نامطمئن است. |
مصرف نکنید؛ در خرید، مرجوع کنید. |
|
فقط تیره یا قهوهایشدن بخشی از گوشت |
ممکن است از اکسیژن و میوگلوبین باشد؛ بهتنهایی قطعی نیست. |
بو، بافت، بسته و زمان/دما را با هم بررسی کنید. |
|
ظاهر و بوی عادی، اما زمان/دمای نگهداری نامعلوم |
میکروب بیماریزا ممکن است علامت حسی نداشته باشد. |
ایمنی را از روی بو ثابت ندانید؛ در تردید جدی دور بریزید. |
|
بیش از ۲ ساعت در دمای اتاق؛ یا بیش از ۱ ساعت بالای ۳۲°C |
خارج از بازه توصیهشده مواد فسادپذیر است. |
دور بریزید؛ دوباره سردکردن خطر را پاک نمیکند. |
USDA میان دو گروه تفاوت میگذارد: میکروبهای فساد که بو، مزه یا بافت ناخوشایند ایجاد میکنند، و میکروبهای بیماریزا که ممکن است بدون تغییر قابلدیدن یا بو رشد کنند. بنابراین نشانههای حسی برای پیدا کردن غذای آشکارا خراب مفیدند، اما نبود آنها «گواه ایمنی» نیست. کنترل زمان، دما، آلودگی متقاطع و پخت کامل همچنان لازم است.
همین تفاوت یک قاعده ساده میسازد: علامت واضح فساد برای دورریختن کافی است؛ اما ظاهر عادی برای مصرفکردن کافی نیست. اگر نمیدانید گوشت یا مرغ چند ساعت گرم مانده، یخچال واقعاً سرد بوده یا بسته قبلاً باز شده، بوکردن نمیتواند این اطلاعات را جایگزین کند.

گوشت خام تازه ممکن است بوی بسیار ملایمی داشته باشد. بوی پایدار و ناخوشایند مثل ترشی، تعفن یا بوی شیر بریده، بهویژه همراه با بافت لیز یا بسته آسیبدیده، دلیل خوبی برای دورریختن است. صورت خود را نزدیک بسته نبرید؛ پس از بازکردن، فقط از فاصله معمول بو را ارزیابی کنید و هرگز برای آزمون مزه نکنید.
یک لایه لیز یا چسبناک که با رطوبت معمول گوشت تفاوت دارد، نشانه مهم فساد است. گوشت و آب خارجشده را لمس نکنید مگر با دستکش یا دست سالم و قابلشستوشو؛ سپس دستها، سینی و سطوح تماس را با آب گرم و شوینده تمیز کنید.
رنگ گوشت با نوع حیوان، بخش عضله، سن، بستهبندی و تماس با اکسیژن تغییر میکند. گوشت خلأبندیشده میتواند بنفشمایلبهقرمز باشد و پس از تماس با هوا قرمزتر شود؛ قهوهایشدن محدود هم ممکن است فرایند طبیعی رنگدانه باشد. اما رنگ سبز غیرعادی، لکههای مشکوک یا تغییر رنگ همراه با بو و لیزی، تصمیم به دورریختن را تقویت میکند.
در مرغ خام نیز سه علامت مهم، بوی تند و غیرعادی، سطح لیز یا چسبناک و تغییر رنگ غیرمعمول همراه با علائم دیگر است. مرغ تازه معمولاً طیفی از صورتی روشن دارد، اما خوراک، نژاد، بخش بدن و بستهبندی بر رنگ اثر میگذارند. خاکستری، سبز یا زردشدن غیرطبیعی همراه با بو یا لیزی را نادیده نگیرید.
مرغ خام را برای «تمیزکردن» نشویید. شستن میتواند قطرات آلوده را روی سینک، دستگیرهها و غذای آماده پخش کند. راه کنترل میکروب، جداسازی از غذای آماده، شستن دست و سطوح و پخت تا دمای داخلی ۷۴ درجه سانتیگراد است؛ نه شستوشوی مرغ.
تورم غیرمعمول، نشت خونابه، پارگی، بازشدن درز، آلودگی سطح بیرونی یا بستهای که هنگام خرید سرد نیست، هشدارند. بسته آسیبدیده را داخل سبد خرید نگذارید و آن را برای بررسی فروشگاه جدا نگه دارید. تاریخ درجشده مهم است، اما تاریخ بهتنهایی نمیگوید محصول در تمام مسیر درست سرد نگه داشته شده است.

عبارتهای تاریخ روی بسته ممکن است برای کیفیت، مدیریت فروش یا پایان مهلت مصرف تعریف شده باشند و در کشورها و تولیدکنندگان یکسان نیستند. دستور برچسب همان محصول و قوانین محلی مقدماند. تاریخ هرگز جای نگهداری سرد و بررسی سلامت بسته را نمیگیرد؛ محصولی که پیش از تاریخ گرم مانده یا نشت کرده میتواند ناایمن باشد.
غذای پخته مشکوک نیز ممکن است بوی ترش، کپک، لیزی، آبانداختن غیرعادی یا تغییر بافت داشته باشد. برای فهمیدن سلامت، آن را مزه نکنید. پخت دوباره یا گرمکردن شدید راه مطمئنی برای نجات غذای فاسد نیست؛ برخی مواد زیانآور تولیدشده در غذا ممکن است با گرمکردن معمول از بین نروند و مهمتر اینکه تاریخچه زمان و دما همچنان نامعلوم میماند.
این بازهها برای یخچال ۴ درجه سانتیگراد یا سردتر و نگهداری صحیحاند. آنها جای دستور روی بسته یا قاعده سختگیرانهتر محلی را نمیگیرند. اگر یخچال گرمتر بوده، بسته نشت کرده یا غذا مدت طولانی بیرون مانده، بازه جدول قابل اتکا نیست.
|
نوع ماده غذایی |
بازه راهنمای یخچال |
نکته |
|
مرغ و بوقلمون خام؛ کامل یا قطعهشده |
۱ تا ۲ روز |
اگر در این بازه نمیپزید، زودتر منجمد کنید. |
|
گوشت چرخکرده خام |
۱ تا ۲ روز |
سطح تماس بیشتر؛ سرد نگه دارید و سریع مصرف کنید. |
|
استیک، چاپ و روست خام گوشت قرمز |
۳ تا ۵ روز |
در ظرف ضدنشت روی طبقه پایین. |
|
گوشت یا مرغ پخته و باقیمانده غذا |
۳ تا ۴ روز |
حداکثر طی دو ساعت سرد و در ظرف کمعمق بستهبندی شود. |
برای جزئیات عمومی چیدمان و ظرف مناسب، راهنمای روش نگهداری مواد غذایی مختلف را ببینید.
FDA توصیه میکند گوشت، مرغ و دیگر مواد فسادپذیر بیش از دو ساعت در دمای اتاق نمانند؛ اگر دمای محیط بالاتر از ۳۲ درجه سانتیگراد است، این زمان به یک ساعت کاهش مییابد. این زمان تجمعی است: مسیر خرید، آمادهسازی و میز غذا را با هم حساب کنید. دوباره گذاشتن در یخچال شمارش را به صفر برنمیگرداند.
انجماد رشد بسیاری از میکروبها را متوقف میکند، اما همه آنها را از بین نمیبرد و غذای خراب را سالم نمیکند. اگر گوشت قبل از انجماد بو یا لیزی داشته، فریزکردن فقط تصمیم را عقب میاندازد. سوختگی انجمادی—لکههای خشک، روشن یا چرمی—بیشتر مسئله کیفیت است، نه بهتنهایی نشانه ناایمنی؛ بخش آسیبدیده ممکن است پس از پخت خشک و بیمزه باشد.
اگر غذا هنوز بلور یخ دارد یا دمایش ۴ درجه سانتیگراد یا کمتر است، USDA میگوید میتوان آن را پخت یا دوباره منجمد کرد، هرچند کیفیت ممکن است افت کند. اگر گوشت یا مرغ بیش از دو ساعت بالاتر از ۴ درجه مانده یا مدت آن معلوم نیست، بو و ظاهر معیار ایمنی نیست و دورریختن انتخاب کمخطرتر است.
نگهداری گوشت و مرغ خام در ظرفهای ضدنشت روی طبقه پایین یخچال
اگر نگرانی درباره علائم پس از مصرف غذا دارید، مقاله راهنمای مسمومیت غذایی اطلاعات عمومی تکمیلی میدهد؛ این مقاله جای ارزیابی پزشکی را نمیگیرد.

خیر، رنگ بهتنهایی حکم قطعی نیست. اکسیژن، بستهبندی و رنگدانههای طبیعی میتوانند رنگ را تغییر دهند. اگر تغییر رنگ با بوی بد، لیزی، کپک، بسته متورم یا تاریخچه دمای نامطمئن همراه است، مصرف نکنید.
خیر. دمای داخلی ایمن برای غذای سالم و درست نگهداریشده ضروری است، اما راهی برای نجات غذای فاسد یا غذایی با زمان/دمای نامعلوم نیست. ماده مشکوک را دور بریزید، نه اینکه با پخت بیشتر آزمون کنید.
بعضی بستههای خلأ ممکن است بوی اولیه کوتاهی داشته باشند، اما نباید بر یک قاعده عمومی تکیه کرد. اگر بو پایدار، زننده یا همراه با لیزی، تورم یا نشتی است، مصرف نکنید و دستور تولیدکننده را در اولویت بگذارید.
بهتنهایی نه. سوختگی انجمادی معمولاً نتیجه تماس با هوا و از دسترفتن رطوبت است و کیفیت را پایین میآورد. با این حال، اگر زمان/دمای نگهداری نامعلوم یا علائم دیگری وجود دارد، فقط به ظاهر یخزده اعتماد نکنید.
اول به نشانههای واضح فساد و سلامت بسته نگاه کنید؛ دوم زمان و دمای نگهداری را بررسی کنید؛ سوم اگر اطلاعات کافی ندارید، با بو یا مزه دنبال اطمینان نگردید. در ایمنی غذا، دورریختن یک بسته مشکوک کمهزینهتر از پذیرفتن ریسکی است که نمیتوان با حواس تشخیص داد.
اولین نفری باشید که نظر میدهد!