
فواید خوردن میوه چیست و چه تاثیری بر سلامتی دارد
۱۴۰۴/۱۰/۱۶

مطالعه '7
۱۴۰۳/۱۱/۲۴
4208
شکر سرخ معمولاً به نوعی شکر نیشکر کمتصفیه یا تصفیهنشده گفته میشود که بخشی از ملاس طبیعی نیشکر را حفظ کرده است. به همین دلیل، رنگ آن از قهوهای مایل به قرمز تا قهوهای تیره تغییر میکند و طعمی کاراملی یا ملاسمانند دارد.
بااینحال، نام «شکر سرخ» در بازار تعریف کاملاً یکسانی ندارد و ممکن است برای محصولاتی مانند موسکووادو، شکر نیشکر غیرسانتریفیوژی یا حتی بعضی شکرهای قهوهای به کار رود؛ بنابراین بهترین راه شناخت محصول، بررسی برچسب و شیوه تولید آن است.
خلاصه پاسخ: شکر سرخ ممکن است به دلیل وجود ملاس، مقدار اندکی مواد معدنی و ترکیبات فنولی بیشتر از شکر سفید داشته باشد؛ اما همچنان عمدتاً از قند تشکیل شده و تقریباً به اندازه شکر معمولی انرژی دارد. شواهد معتبری وجود ندارد که مصرف آن یبوست را درمان کند، باعث لاغری شود، کمخونی را برطرف کند یا برای دیابت بیخطر باشد. شکر سرخ نیز در گروه قندهای افزوده قرار میگیرد و باید محدود مصرف شود.
شکر سرخ یک نام رایج و بازاری برای برخی شکرهای تیره تهیهشده از نیشکر است. در فرآوردههایی که کمتر تصفیه شدهاند، ملاس بهطور کامل از بلورهای قند جدا نمیشود. همین ملاس، رنگ تیره، بافت نسبتاً مرطوب و عطر خاص محصول را ایجاد میکند.
نکته مهم این است که هر شکر تیرهای الزاماً «تصفیهنشده» نیست. شکر قهوهای صنعتی ممکن است از افزودن ملاس به شکر سفید تهیه شده باشد. همچنین محصولی که در یک فروشگاه شکر سرخ نامیده میشود، ممکن است از نظر ترکیب و فرایند تولید با محصول فروشگاه دیگر متفاوت باشد. بنابراین برای مقایسه ارزش غذایی، باید اطلاعات همان برند و محصول بررسی شود.
روش تولید به نوع محصول وابسته است، اما در شکر نیشکر کمتصفیه یا غیرسانتریفیوژی معمولاً مراحل زیر انجام میشود:
ساقه نیشکر فشرده میشود تا آب آن خارج شود.
ذرات و ناخالصیهای فیزیکی تا حد امکان از آب نیشکر جدا میشوند.
آب نیشکر حرارت میبیند تا بخش زیادی از آب آن تبخیر و شربت غلیظ شود.
شربت غلیظ با سردکردن و همزدن به شکل جامد یا دانهای درمیآید.
در محصول کمتصفیه، بخشی از ملاس طبیعی کنار بلورها باقی میماند.
رنگ محصول میتواند با نوع نیشکر، خاک، دمای حرارتدهی، میزان ملاس و شیوه فراوری تغییر کند. تیرهتر بودن بهتنهایی نشانه کیفیت بالاتر یا فایده درمانی بیشتر نیست.

| نوع شکر | ویژگی اصلی | طعم و بافت | نکته تغذیهای |
|---|---|---|---|
| شکر سفید | ساکارز بسیار تصفیهشده با ملاس ناچیز | خشک، دانهای و دارای شیرینی خنثی | تقریباً فقط قند و انرژی |
| شکر قهوهای | اغلب شکر سفید همراه با مقداری ملاس | نرمتر و با طعم ملایم ملاس | از نظر انرژی و قند نزدیک به شکر سفید |
| شکر سرخ یا موسکووادو | معمولاً کمتصفیهتر و دارای ملاس بیشتر | مرطوب، تیره و با طعم کاراملی قوی | مقداری مواد معدنی دارد، اما همچنان قند افزوده است |
مقدار دقیق انرژی و مواد مغذی شکر سرخ به محصول وابسته است. بهطور کلی، هر گرم قند حدود ۴ کیلوکالری انرژی دارد و یک قاشق چایخوری شکر، بسته به اندازه دانهها و پُر یا سرصاف بودن قاشق، معمولاً نزدیک به ۴ گرم وزن دارد. بنابراین یک قاشق چایخوری شکر سرخ حدود ۱۶ کیلوکالری انرژی تأمین میکند.
به علت وجود ملاس، ممکن است مقادیر کمی پتاسیم، کلسیم، منیزیم، آهن و ترکیبات فنولی در شکر سرخ وجود داشته باشد. بااینحال، مقدار مصرف معمول شکر آنقدر کم است که نمیتوان شکر سرخ را منبع قابلاتکای ویتامین یا ماده معدنی دانست.
دریافت آهن از گوشت، حبوبات، تخممرغ و غذاهای غنیشده و دریافت کلسیم از لبنیات یا منابع مناسب دیگر، انتخاب منطقیتری است.
بیشتر مزیتهای مطرحشده برای شکر سرخ به وجود ملاس و فراوری کمتر آن مربوط است. این تفاوت از نظر طعم و کاربرد آشپزی واقعی است، اما نباید به ادعای درمان بیماری تبدیل شود.
ساکارز موجود در شکر سرخ پس از هضم، گلوکز و فروکتوز فراهم میکند و میتواند انرژی سریعی در اختیار بدن بگذارد. این ویژگی مختص شکر سرخ نیست و شکر سفید نیز اثری مشابه دارد. افزایش سریع انرژی، دلیل کافی برای مصرف بیشتر قند نیست.
شکرهای نیشکر کمتصفیه ممکن است در مقایسه با شکر سفید، مواد معدنی و ترکیبات فنولی بیشتری داشته باشند. مطالعات آزمایشگاهی این تفاوت را نشان دادهاند؛ اما هنوز مدرک بالینی کافی نداریم که مصرف معمول شکر سرخ بتواند بهتنهایی از بیماری قلبی، دیابت یا سرطان پیشگیری کند.
برای دریافت آنتیاکسیدان، میوه، سبزی، حبوبات، مغزها و ادویهها منابع مناسبتری هستند.
وجود مقدار کمی آهن در برخی محصولات به معنی درمان کمخونی نیست. میزان آهن بین محصولات متفاوت است و افزایش مصرف شکر برای دریافت آهن، مقدار قند و کالری رژیم را بالا میبرد.
کمخونی علل مختلفی دارد و باید با آزمایش و نظر پزشک بررسی شود. شکر سرخ جایگزین مکمل آهن یا رژیم درمانی نیست.
خیر؛ شکر سرخ همچنان سرشار از ساکارز است و میتواند قند خون را افزایش دهد. نمیتوان صرفاً به دلیل رنگ تیره، طبیعیبودن یا وجود ملاس، آن را شیرینکنندهای آزاد برای افراد مبتلا به دیابت دانست.
مقدار و دفعات مصرف باید در برنامه کربوهیدرات روزانه حساب شود و با توصیه پزشک یا متخصص تغذیه هماهنگ باشد.
شکر سرخ چربیسوز نیست و روش مصرف اثباتشدهای برای کاهش وزن ندارد. جایگزینکردن شکر سفید با مقدار مساوی شکر سرخ معمولاً کاهش معناداری در کالری ایجاد نمیکند.
اگر هدف شما لاغری است، اقدام مؤثر این است که مجموع قند افزوده را کاهش دهید؛ برای مثال:
مقدار شکر نوشیدنی را بهتدریج کم کنید؛
نوشیدنی شیرین را با آب یا چای بدون قند جایگزین کنید؛
برای طعم شیرین از میوه کامل استفاده کنید.
نوشیدن آب گرم، چای یا دمنوش همراه شکر سرخ بهصورت ناشتا نیز بهخودیخود باعث آبشدن چربی شکم نمیشود. اگر این نوشیدنی به کالری روزانه اضافه شود، حتی میتواند روند کاهش وزن را دشوارتر کند.

شواهد کافی وجود ندارد که شکر سرخ را درمان یبوست بدانیم. مصرف آن با آب گرم ممکن است به دلیل دریافت مایع یا پاسخ طبیعی روده پس از خوردن و نوشیدن، موقتاً احساس دفع ایجاد کند؛ اما خود شکر فاقد فیبر است.
برای یبوست، افزایش تدریجی فیبر از سبزی، میوه کامل، حبوبات و غلات سبوسدار، نوشیدن آب کافی و تحرک معمولاً مؤثرتر است.
اگر یبوست بیشتر از چند هفته ادامه دارد یا با خون در مدفوع، کاهش وزن ناخواسته، درد شدید شکم، استفراغ یا تب همراه است، باید ارزیابی پزشکی انجام شود.
بهترین دلیل استفاده از شکر سرخ، طعم و بافت آن است. میتوان از مقدار کمی شکر سرخ در موارد زیر استفاده کرد:
کیک، کوکی، براونی و شیرینیهایی که طعم ملاس و کارامل با آنها هماهنگ است؛
قهوه، چای یا شیر گرم، با توجه به سهم قند افزوده روزانه؛
سس باربیکیو، ماریناد و سسهای ترشوشیرین؛
اوتمیل، فرنی یا ماست، ترجیحاً همراه میوه و مغزها و با مقدار کم شکر؛
بستنی، تافی و کارامل؛ با درنظرگرفتن اینکه این خوراکیها معمولاً قند و انرژی بالایی دارند.
در بسیاری از دستورها میتوان شکر سرخ را با نسبت وزنی نزدیک به یکبهیک جایگزین شکر سفید کرد؛ اما نتیجه دقیق به دستور بستگی دارد.
شکر سرخ رطوبت و ملاس بیشتری دارد؛ بنابراین ممکن است محصول نهایی تیرهتر، مرطوبتر، متراکمتر و دارای طعم قویتری شود. در شیرینیپزی دقیق، وزنکردن مواد با ترازو از اندازهگیری حجمی مطمئنتر است.

طبیعی یا کمتصفیهبودن، عوارض مصرف زیاد قند را حذف نمیکند. مهمترین پیامدهای مصرف بیشازحد عبارتاند از:
افزایش دریافت کالری و کمک به اضافهوزن در صورت مازاد انرژی؛
بالارفتن قند خون، بهویژه در افراد مبتلا به دیابت یا مقاومت به انسولین؛
افزایش خطر پوسیدگی دندان، بهخصوص با مصرف مکرر بین وعدهها؛
جایگزینشدن خوراکیهای مغذی با مواد شیرین و کمارزشتر؛
احتمال کیفیت نامطمئن، آلودگی یا ناخالصی در محصولات فلهای و فاقد مجوز.
افراد مبتلا به دیابت، پیشدیابت، کبد چرب یا تریگلیسرید بالا؛
افرادی که در حال کاهش وزن هستند یا دریافت انرژی خود را کنترل میکنند؛
کودکان، بهویژه از نظر پوسیدگی دندان و شکلگیری عادت غذایی شیرین؛
افرادی که پزشک یا متخصص تغذیه برای آنها محدودیت قند تجویز کرده است.
برای شکر سرخ حد جداگانهای تعریف نشده است؛ زیرا در محاسبه قند افزوده، همراه شکر سفید، عسل، شیرهها، نوشیدنیهای شیرین و قند موجود در شیرینیها حساب میشود.
سازمان جهانی بهداشت توصیه میکند قندهای آزاد کمتر از ۱۰ درصد انرژی روزانه باشند و کاهش آنها به کمتر از ۵ درصد میتواند فواید بیشتری داشته باشد. در یک رژیم ۲۰۰۰ کیلوکالری، ۵ درصد انرژی تقریباً معادل ۲۵ گرم قند آزاد در روز است.
انجمن قلب آمریکا برای بیشتر زنان حداکثر حدود ۲۵ گرم یا ۶ قاشق چایخوری و برای بیشتر مردان حداکثر حدود ۳۶ گرم یا ۹ قاشق چایخوری قند افزوده در روز را پیشنهاد میکند.
این مقدار سقف کل قند افزوده روزانه است، نه سهم مجزایی برای شکر سرخ.
شکر را در ظرف کاملاً دربسته و دور از گرما و نور مستقیم نگهداری کنید.
از تماس قاشق خیس یا آلودگی با محصول جلوگیری کنید.
اگر شکر کمی سفت شد، یک تکه نان یا دستمال مرطوب را بدون تماس مستقیم و برای مدت کوتاه داخل ظرف دربسته قرار دهید؛ سپس آن را خارج کنید.
محصول دارای بوی غیرعادی، کپک، آلودگی حشرهای یا تغییر ظاهر مشکوک را مصرف نکنید.
نام دقیق محصول و مواد تشکیلدهنده را بخوانید؛ عبارت «شکر قهوهای» لزوماً به معنی شکر تصفیهنشده نیست.
محصول بستهبندیشده، دارای مجوز، تاریخ تولید و اطلاعات تولیدکننده را انتخاب کنید.
به ادعاهایی مانند درمان دیابت، کمخونی، یبوست یا لاغری سریع اعتماد نکنید.
اگر ترکیب محصول فقط «شکر سفید و ملاس» است، آن را از نظر تغذیهای معادل یک قند افزوده در نظر بگیرید.
شکر سرخ به دلیل ملاس، طعم پیچیدهتر و احتمالاً مقدار اندکی مواد معدنی و ترکیبات فنولی بیشتر از شکر سفید دارد. این تفاوت میتواند برای آشپزی و تنوع طعم ارزشمند باشد، اما شکر سرخ را به یک ماده درمانی یا شیرینکننده بدون محدودیت تبدیل نمیکند.
از نظر کالری و اثر بر قند خون، تفاوت آن با شکر معمولی آنقدر نیست که مصرف آزادانه را توجیه کند.
اگر شکر سرخ را دوست دارید، آن را برای طعم و در مقدار کم استفاده کنید و مجموع قند افزوده روزانه را در نظر بگیرید. برای لاغری، یبوست، کمخونی یا دیابت، بهجای اتکا به شکر سرخ از راهکارهای تغذیهای و درمانی اثباتشده کمک بگیرید.

شکر سرخ نام رایج برخی شکرهای تیره و کمتصفیه نیشکر است که بخشی از ملاس را حفظ کردهاند. چون این نام در بازار استاندارد یکسانی ندارد، ترکیبات روی بستهبندی باید بررسی شود.
میتوان مقدار کمی از آن را در نوشیدنی، کیک، کوکی، سس و دسر به کار برد. کاربرد اصلی آن ایجاد طعم ملاس و کارامل است و باید جزو قند افزوده روزانه محاسبه شود.
شکر سرخ چربیسوز نیست و تقریباً مانند شکر سفید کالری دارد. برای کاهش وزن، کمکردن مجموع قند افزوده مؤثرتر از تعویض نوع شکر است.
شواهد کافی برای این ادعا وجود ندارد و شکر فیبر ندارد. آب کافی، فیبر غذایی و تحرک معمولاً راهکارهای مناسبتری هستند.
مصرف زیاد میتواند دریافت کالری و قند خون را بالا ببرد و خطر اضافهوزن و پوسیدگی دندان را افزایش دهد. افراد مبتلا به دیابت باید مقدار آن را دقیق محاسبه کنند.
شکر سرخ همچنان قند افزوده است و میتواند قند خون را بالا ببرد. مصرف آن باید در برنامه غذایی فرد مبتلا به دیابت محاسبه و با توصیه متخصص هماهنگ شود.
برخی محصولات مقدار کمی آهن دارند؛ اما مقدار آن ثابت نیست و شکر سرخ راه مناسبی برای پیشگیری یا درمان کمخونی محسوب نمیشود.
شکر سرخ از نظر طعم و مقدار اندک ملاس متفاوت است، اما هر دو عمدتاً قند و انرژی هستند. از نظر سلامت، کاهش مقدار مصرف مهمتر از انتخاب میان این دو است.
World Health Organization. Guideline: Sugars Intake for Adults and Children. 2015.
American Heart Association. Added Sugars؛ توصیه محدودکردن قند افزوده به حدود ۶ درصد انرژی روزانه.
NHS. Sugar: The Facts؛ ارتباط مصرف زیاد قند آزاد با افزایش وزن و پوسیدگی دندان.
Jaffé WR. Nutritional and Functional Components of Non-Centrifugal Cane Sugar: A Compilation of the Data from the Analytical Literature. Journal of Food Composition and Analysis. 2015;43:194–202.
Ayustaningwarno F, et al. Composition of Minerals and Volatile Organic Components of Non-Centrifugal Cane Sugars. Foods. 2023;12(7):1441.
Chen E, et al. Comparison of Odor Compounds of Brown Sugar, Muscovado Sugar, and Brown Granulated Sugar Using GC-O-MS. LWT. 2021;142:111002.
اولین نفری باشید که نظر میدهد!
برای درج نظر وارد شو یا ثبتنام کن