طرز تهیه مربا انجیر خانگی
۱۴۰۵/۶/۳۱
_1.jpg&w=1920&q=75)
مطالعه '2
۱۴۰۲/۹/۹
5893
نان بربری یک نان تخت، ضخیم و شیاردار ایرانی است که ریشه آن به مهاجرت هزارههای افغانستان به ایران در اواخر دوره قاجار بازمیگردد؛ مردمی که ایرانیان آنها را «بربری» مینامیدند و نان تنوریشان به همین نام ماندگار شد. در این مقاله ریشه واقعی این نام، انواع بربری، راز براقشدن سطح نان و ارزش غذایی واقعی آن را — از جمله نکتهای درباره شاخص گلایسمی که کمتر گفته میشود — میخوانید
نان بربری نانی تخت و بیضیشکل است با ضخامت حدود ۳ تا ۴ سانتیمتر و طول حدود ۷۰ سانتیمتر که از چانه خمیری نزدیک به ۹۰۰ گرم شکل میگیرد. سطح آن شیارهای موازی طولی دارد و پیش از پخت با مایهای به نام رومال پوشانده میشود که به آن رنگ طلایی و درخشش میدهد
آردی که در نانواییهای ایران برای بربری استفاده میشود، درجه استخراج ۷۰ تا ۷۵ درصد دارد؛ یعنی آرد سفید کمسبوس. از این نظر بربری به نانهای سفید اروپایی نزدیکتر است تا به نانهای روستایی ایرانی مانند سنگک که از آرد با استخراج بسیار بالاتر پخته میشوند
اصلاح یک تصور رایج: بربری معمولاً نانی «سبوسدار» یا «نیمهسبوس» نیست. اگر دنبال نان با سبوس بیشتر هستید، سنگک یا نان جو گزینه نزدیکتری است
داستان نان بربری با یک فاجعه انسانی شروع میشود، نه با یک دستور آشپزی
در فاصله سالهای ۱۸۹۱ تا ۱۸۹۳ میلادی (حدود ۱۳۰۸ تا ۱۳۱۰ قمری)، لشکرکشی امیر عبدالرحمنخان به منطقه هزارهجات در افغانستان مرکزی به کشتار و آوارگی گسترده انجامید. طبق دانشنامه ایرانیکا، در پی این رویدادها نزدیک به ۱۵ هزار خانوار هزاره سرزمین خود را ترک کردند و بخشی از آنها در مشهد و روستاهای خراسان ساکن شدند
ایرانیان این مهاجران را با نام «بربری» میشناختند — نامی که خودِ آنها بر خود نگذاشته بودند، بلکه از بیرون بر آنها نهاده شده بود. ایرانیکا تصریح میکند که هزارهها را «همسایگان فارسشان بربری مینامند» و نواحی مشهد و قوچان روستاهای پرشماری با جمعیت بربری داشتهاند
بخشی از این جماعت بعدها به تهران آمدند. دانشنامه ایرانیکا در مدخل «نان» مینویسد که نان بربری به نام همان جماعتی نامیده شده که در دوره قاجار در جنوب تهران ساکن شدند. آنها نان تنوری خود را پختند، تهرانیها آن را «نان بربری» خواندند، و این نام ماند
.jpg)
واژه «بربری» بار تحقیرآمیزی داشت و بعدها نام این جامعه به «خاوری» تغییر کرد. اما نام نان تغییر نکرد. امروز در ایران «خاوری» نام یک گروه قومی است و «بربری» تقریباً فقط نام یک نان
نکته جالب اینکه در خودِ افغانستان، هزارهها این نان را «بربری» نمینامند؛ آن را «نان تنوری» میخوانند. نام «بربری» یک ساخته ایرانی است، نه افغانستانی
• «بربریها از مرز خراسان و ترکمنستان آمدند» — نادرست است. مبدأ هزارهها هزارهجات در افغانستان مرکزی است، نه شمال خراسان. همچنین هیچ منبع تاریخی «گروهی از سربازان» را تأیید نمیکند؛ این یک مهاجرت اجباری بود، نه لشکرکشی
• «نان بربری در میان ترکزبانان پنجهکش نامیده میشد» — نادرست است. طبق ایرانیکا، پنجهکش نانی روستایی و کاملاً جداگانه در ناحیه طالش (گیلان) است. نان دیگری هم با همین نام در افغانستان پخته میشود که نامش از کشیدن پنجه دست روی خمیر میآید. هیچکدام همان بربری نیستند
آیا «بربری» ربطی به بربرهای شمال آفریقا دارد؟ هیچ منبع معتبری چنین ارتباطی را تأیید نمیکند. کاربرد ایرانی این واژه مشخصاً به هزارهها اشاره دارد
نان بربری یک نان ایرانی است که ریشهاش را از افغانستان گرفته است.
نانِ اولیه را مهاجران هزاره از افغانستان با خود آوردند، اما شکل امروزی بربری — ابعاد، رومال، شیارها، جایگاهش در نانوایی سنگتی و در سفره صبحانه ایرانی — در ایران و طی بیش از یک قرن شکل گرفته است. بربریِ نانواییهای تهران با نان تنوری هزارهجات یکی نیست، همانطور که پیتزای آمریکایی با پیتزای ناپلی یکی نیست
رومال خمیرابهای رقیق و کرمرنگ است که درست پیش از پخت روی سطح خمیر مالیده میشود. رایجترین فرمول سنتی آن ترکیب آرد گندم و آب جوش با نسبت تقریبی یک به چهار است. نسخههای دیگر از نشاسته برنج یا ذرت، و گاهی شیره انگور یا خرما استفاده میکنند
رومال سه کار میکند: رطوبت سطح نان را حفظ میکند، به آن رنگ طلایی یکدست میدهد، و بیاتشدن نان را کند میکند.
براقی و رنگ طلایی سطح بربری حاصل دو واکنش همزمان در حرارت بالاست: واکنش میلارد میان اسیدهای آمینه و قندهای احیاکننده، و کاراملیشدن قندها. همین دو واکنشاند که عطر مخصوص نان تازه را هم میسازند
درباره شیارها توضیح رایج این است که به توزیع یکنواختتر حرارت و جلوگیری از باد کردن نان کمک میکنند. این توضیح منطقی است اما در منابع دانشگاهی تأیید مستقلی برایش پیدا نکردیم؛ بخشی از نقش شیارها هم صرفاً زیباییشناختی و هویتی است
|
نوع |
ویژگی |
|
بربری ساده (سنتی) |
پایه اصلی؛ آرد گندم، خمیرمایه، رومال آرد و آب، شیاردار |
|
بربری کنجدی |
با کنجد یا سیاهدانه که روی رومال پاشیده میشود |
|
بربری شیرمال |
نسخه شیرینتر با شیر و شکر در خمیر؛ بافت نرمتر |
|
بربری افغانی |
ضخیمتر و در برخی نسخهها با غلات کامل بیشتر؛ در افغانستان «نان تنوری» خوانده میشود |
.jpg)
نان بربری منبع اصلی کربوهیدرات است و مقداری پروتئین گیاهی، ویتامینهای گروه B و مواد معدنی هم دارد. اما تصویر کامل، تصویری است که معمولاً در محتوای فارسی گفته نمیشود — و همان چیزی است که برای انتخاب آگاهانه اهمیت دارد
|
ماده مغذی |
مقدار تقریبی |
|
انرژی |
۲۶۳ کیلوکالری |
|
کربوهیدرات |
۵۴٫۴ گرم |
|
پروتئین |
۷ گرم |
|
چربی |
۲ گرم |
|
فیبر |
۰٫۵ تا ۳٫۵ گرم (بسته به آرد) |
|
سدیم |
حدود ۵۸۰ میلیگرم |
|
کلسیم |
۴۵ میلیگرم |
|
تیامین (B1) |
۰٫۳۳ میلیگرم |
|
نیاسین (B3) |
۳٫۱۰ میلیگرم |
مقادیر تقریبیاند و بسته به نوع آرد، میزان نمک و نانوایی تغییر میکنند. عدد سدیم بر پایه پژوهشی محاسبه شده که میانگین نمک بربری را ۱٫۴۷ درصد وزنی اندازه گرفته است.
در بسیاری از مطالب فارسی نوشته میشود که نان بربری «منبع انرژی دیرجذب» است. دادههای ایرانی این را تأیید نمیکنند.
در پژوهشی که شاخص گلایسمی منابع اصلی کربوهیدرات در ایران را با روش استاندارد ISO 26642 اندازهگیری کرد، نتیجه این بود:
|
نان |
شاخص گلایسمی (GI) |
بار گلایسمی در ۳۰ گرم |
|
بربری |
۹۹ ± ۸ — بالا |
۱۷ |
|
چاودار |
۸۴ ± ۷ — بالا |
۱۱ |
|
سنگک |
۸۲ ± ۶ — بالا |
۱۳ |
|
تافتون |
۷۹ ± ۹ — بالا |
۱۴ |
|
لواش |
۷۲ ± ۷ — بالا |
۱۳ |
|
نان جو |
۶۶ ± ۶ — متوسط |
۹ |
یعنی بربری بالاترین شاخص گلایسمی در میان نانهای سنتی ایرانی را دارد. دلیلش روشن است: آرد سفید با استخراج ۷۰ تا ۷۵ درصد و فیبر پایین
این به معنای «بد بودن» بربری نیست. به این معناست که اگر قند خونتان را کنترل میکنید یا به دنبال سیری طولانیتر هستید، سنگک یا نان جو گزینههای مناسبتری هستند. برای شرایط فردی، بهتر است با پزشک یا کارشناس تغذیه خود مشورت کنید
در پژوهشی روی ۳۶۳ نمونه نان از ۹۵ نانوایی، بربری شورترین نان سنتی ایرانی بود با میانگین نمک ۱٫۴۷ درصد. اگر مصرف سدیم برایتان مهم است، این نکتهای است که در انتخاب نان روزانه ارزش توجه دارد
استفاده از جوش شیرین بهجای خمیرمایه در نانواییها سالهاست از سوی وزارت بهداشت ممنوع است. دلیلش صرفاً طعم نیست.
وقتی خمیر بهدرستی با مخمر یا خمیرترش تخمیر میشود، آنزیمی به نام فیتاز فعال میشود و اسید فیتیک موجود در آرد را تجزیه میکند. اسید فیتیک با آهن، روی، کلسیم و منیزیم پیوند میبندد و جذب آنها را در روده مختل میکند. جوش شیرین این مرحله تخمیر را حذف میکند؛ نان سریعتر پف میکند اما اسید فیتیک دستنخورده میماند و محیط قلیایی آن هم خودش تجزیه فیتات را مهار میکند
آمار وضعیت فعلی یکدست نیست و بهتر است هر دو روایت را بدانید: آمار رسمی بهبود چشمگیری گزارش میکند و از پاک بودن اکثریت قاطع نمونههای خمیر خبر میدهد، در حالی که پژوهشهای میدانی داوریشده در سالهای اخیر ارقام بالاتری از باقیمانده جوش شیرین در برخی نانها ثبت کردهاند
جوش شیرین در رومال با جوش شیرین در خمیر یکی نیست. برخی نانواییها مقدار بسیار کمی جوش شیرین در رومال سطحی استفاده میکنند که واکنش میلارد را تشدید میکند. مسئله بهداشتی به استفاده از جوش شیرین بهجای خمیرمایه در خودِ خمیر مربوط است
بربری در سفره ایرانی بیش از هر چیز نان صبحانه است. رایجترین و متعادلترین ترکیبها
بربری فقط یک نان نیست؛ بخشی از حافظه جمعی است. صبح جمعه و صف نانوایی، بوی نان داغ در راه خانه، سفره صبحانه دستهجمعی — اینها تجربههای مشترکی هستند که چند نسل ایرانی آنها را میشناسند
و شاید جالبترین بخش داستان این است که محبوبترین نان صبحانه ایرانی، یادگار مردمی است که روزی از خانه خود آواره شدند و در ایران با نامی خوانده میشدند که خودشان انتخابش نکرده بودند. نان ماند و آن نام، از تحقیر به نشانهای از هویت غذایی ایران تبدیل شد
«بربری» نامی بود که ایرانیان به مهاجران هزاره افغانستان میدادند؛ نامی از بیروننهاده و در آن زمان تحقیرآمیز. بعدها نام این جامعه به «خاوری» تغییر کرد، اما نام نان باقی ماند
نان بربری مخترع مشخصی ندارد. این نان حاصل سنت نانپزی تنوری هزارههای افغانستان است که پس از مهاجرت به ایران، در تهران و خراسان شکل امروزی خود را پیدا کرد
بربری بالاترین شاخص گلایسمی را در میان نانهای سنتی ایرانی دارد. اگر دیابت دارید یا قند خونتان را کنترل میکنید، برنامه غذایی شما باید توسط پزشک یا کارشناس تغذیه تنظیم شود. این مطلب جایگزین مشاوره فردی نیست
بهدلیل «رومال» — خمیرابهای از آرد و آب که پیش از پخت روی نان مالیده میشود — و واکنشهای میلارد و کاراملیشدن قندها در حرارت بالای تنور
بربری از آرد سفید با استخراج ۷۰ تا ۷۵ درصد پخته میشود و روی سینی یا کف تنور؛ سنگک از آرد با استخراج بسیار بالاتر و روی سنگریزه داغ. سنگک فیبر بیشتر و شاخص گلایسمی پایینتری دارد
در روز اول، مقدار اضافه را در کیسه فریزر و بهصورت برشخورده فریز کنید. نگهداری در یخچال بیاتشدن نان را تسریع میکند
نان بربری داستانی دارد که از خودِ نان جالبتر است: یادگار مهاجرت هزارههای افغانستان در اواخر قاجار، که در تهران به نانی ملی تبدیل شد. از نظر تغذیهای، بربری نانی پرکالری، کمفیبر، نسبتاً شور و با شاخص گلایسمی بالاست — نه «بد»، اما نانی که بهتر است آگاهانه و در کنار پروتئین و سبزی مصرف شود و در برنامه هفتگی با نانهای سبوسدارتر متنوع شود
شناخت این نکات چیزی از لذت بوی نان داغ صبح جمعه کم نمیکند؛ فقط انتخاب را آگاهانهتر میکند
اولین نفری باشید که نظر میدهد!