طرز تهیه مربا انجیر خانگی
۱۴۰۵/۶/۳۱
مطالعه '10
۱۴۰۵/۶/۸
23
اوایل تابستان که گیلاسهای قرمز و درشت سر از بازار درمیآورند، بهترین فرصت است تا طعم این میوهی خوشرنگ را برای تمام سال ذخیره کنید. مربای گیلاس یکی از خوشعطرترین و مجلسیترین مرباهای ایرانی است؛ مربایی با دانههای درشت و براق در شربتی قرمز و شفاف که هر صبحانهای را خاص میکند. خبر خوب این است که درست کردنش سخت نیست، اما چند نکتهی کلیدی دارد که اگر بدانید، تفاوت یک مربای حرفهای با یک مربای معمولی را تجربه میکنید.
در این مطلب از حستازگی، قدمبهقدم با هم یاد میگیریم چطور یک مربای گیلاس خوشرنگ، بدون شکرک و با ماندگاری بالا درست کنیم، به همراه روشهای متنوع و فوت و فنهای مهم.
پایهی یک مربای خوب، گیلاس سالم و نسبت درست شکر است. برای حدود سه تا چهار شیشهی متوسط مربا، این مواد را آماده کنید:
در انتخاب گیلاس سراغ میوههای رسیده اما سفت بروید؛ گیلاسهای له و خیلی نرم در پخت زود وا میروند و شکل دانهدار مربا را خراب میکنند. نکتهی مهم در مورد نسبت شکر این است که برای مربای گیلاس، شکر نباید خیلی کم باشد؛ گیلاس میوهای کماسید است و شکر کافی، هم به ماندگاری کمک میکند و هم از کپک جلوگیری میکند. نسبت تقریباً برابر گیلاس و شکر، انتخاب مطمئنی است.
حالا که مواد آماده است، میرویم سراغ اصل کار. هر مرحله را با حوصله انجام دهید؛ مربای گیلاس عجله را دوست ندارد و همین صبر، نتیجه را درخشان میکند.

اول گیلاسها را داخل یک کاسهی بزرگ آب بریزید و آرام بشویید تا گرد و خاک و آلودگیهای سطحی پاک شود. سپس آنها را روی یک دستمال یا حولهی پارچهای پهن کنید تا کاملاً خشک شوند. حالا نوبت هستهگیری است؛ با دستگاه هستهگیر گیلاس یا حتی یک سیخ چوبی و فشار آرام به مرکز میوه، هسته را از طرف دیگر بیرون بیاورید. سعی کنید گیلاس تا حد امکان سالم بماند و له نشود. این مرحله کمی وقتگیر است، اما اساس یک مربای تمیز و خوشفرم همینجاست.
گیلاس و شکر را لایهلایه در یک قابلمه بچینید: یک لایه گیلاس، یک لایه شکر، و همینطور تا آخر. حالا قابلمه را با درپوش بپوشانید و حدود ۱۲ تا ۲۴ ساعت در یخچال بگذارید تا گیلاسها آب بیندازند.
در این مدت شکر کمکم در آب میوه حل میشود و شربتی طبیعی میسازد. این مرحله خیلی مهم است، چون باعث میشود گیلاسها در پخت کمتر له شوند و رنگ مربا یکدستتر دربیاید. هرچه صبورتر باشید، نتیجه بهتر است.
قابلمه را روی حرارت متوسط بگذارید تا شربت به جوش بیاید. وقتی جوشید، روی سطح آن کفی تشکیل میشود؛ این کف را با کفگیر یا ملاقه جمع کنید و دور بریزید. گرفتن کامل کف، یکی از مهمترین رازهای شفاف و خوشرنگ شدن مرباست؛ اگر کف را رها کنید، رنگ مربا کدر و مات میشود.
بعد از گرفتن کف، حرارت را ملایم کنید و اجازه دهید مربا حدود ۳۰ تا ۴۵ دقیقه آرام بجوشد تا غلیظ شود. در این مدت زیاد و محکم هم نزنید تا گیلاسها سالم بمانند.
برای اینکه بفهمید مربا قوام آمده یا نه، یک قاشق از شربت آن را روی یک بشقاب سرد (که از فریزر درآوردهاید) بریزید و چند ثانیه صبر کنید. اگر شربت سریع روان نشد و کمی چسبناک و سفت بود، یعنی آماده است. به یاد داشته باشید مربا بعد از سرد شدن غلیظتر میشود، پس نباید روی حرارت بیش از حد سفت شود. وقتی قوام مناسب بود، آبلیمو یا جوهر لیمو و در صورت تمایل وانیل و گلاب را اضافه کنید و ملایم هم بزنید.
آبلیمو سه کار همزمان میکند:
سپش حرارت را خاموش کنید.
بهتر است مربای پختهشده را یک شب در دمای آشپزخانه بگذارید تا کاملاً خنک و جاافتاده شود؛ این کار کمک میکند مطمئن شوید قوام شربت درست است. سپس مربا را در شیشههای تمیز، خشک و استریل بریزید (در ادامه دربارهی استریل کردن بیشتر میگوییم). شیشه را طوری پر کنید که شربت روی دانههای گیلاس را بپوشاند، چون اگر گیلاس بیرون از شربت بماند خشک یا فاسد میشود. درِ شیشه را محکم ببندید و در جای خنک یا یخچال نگه دارید.

مربای گیلاس فقط یک نسخه ندارد؛ بسته به نوع گیلاس و سلیقه، میتوانید نسخههای متنوعی درست کنید.
اگر دوست دارید مربایتان قوام بیشتری بگیرد و بافتی لرزان و براق داشته باشد، میتوانید در اواخر پخت کمی پودر ژله (معمولاً با طعم گیلاس یا توتفرنگی) به مربا اضافه کنید. ژله را کمکم اضافه کنید و خوب هم بزنید تا یکدست شود. این روش هم به قوام کمک میکند و هم رنگ مربا را شفافتر و جذابتر میکند، هرچند طعم کمی متفاوتتر از نسخهی سنتی خواهد بود.
بعضیها معتقدند گیلاس همراه هسته، عطر و طعم بیشتری به مربا میدهد. در این روش، گیلاسها را بدون هستهگیری و فقط با شستن و جدا کردن دم، با شکر میپزید. نکتهاش این است که موقع مصرف باید حواستان به هستهها باشد. این نسخه برای کسانی که عطر طبیعی گیلاس را بیشتر میپسندند گزینهی خوبی است.
گیلاس زرد، نوع کمتر شناختهشده اما خوشطعمی است که مربای آن رنگی متفاوت دارد. اگر از گیلاس زرد استفاده کنید، طبیعتاً رنگ مربا قرمز نمیشود و طیفی از زرد طلایی تا کهربایی خواهد داشت. مراحل تهیه دقیقاً مثل نسخهی معمولی است و نتیجه، مربایی شیک و خاص برای پذیرایی میشود.
رایجترین و محبوبترین نوع، مربای گیلاس قرمز یا گیلاس سیاه است که همان رنگ سرخ و درخشان معروف را دارد. گیلاسهای سیاه و پررنگ، مربایی با رنگ تیره و عمیق میسازند، در حالی که گیلاسهای قرمز روشن، مربای سرخ شفافتری میدهند. در هر دو حالت، رعایت گرفتن کف و افزودن آبلیمو، کلید حفظ رنگ زیباست.
ترکیب آلبالو و گیلاس، یک مربای دو طعم فوقالعاده میسازد؛ شیرینی گیلاس با ملس بودن آلبالو متعادل میشود و طعمی خاص پدید میآید.
در این روش، هر دو میوه را میشویید، هستهگیری میکنید و با شکر چند ساعت در یخچال میگذارید تا آب بیندازند، سپس مثل روش معمولی میپزید. چون آلبالو خودش اسید دارد، میتوانید مقدار آبلیمو را کمتر کنید.
تفاوت یک مربای درخشان با یک مربای معمولی، در همین جزئیات ریز است. این چند نکته را همیشه به یاد داشته باشید.
مهمترین کار برای جلوگیری از شکرک، افزودن آبلیمو یا جوهر لیمو در اواخر پخت است؛ این اسید ضعیف از تشکیل بلورهای شکر جلوگیری میکند. علاوه بر آن، شکر را قبل از جوش آمدن کامل حل کنید و مربا را نه خیلی زود و نه بیش از حد بجوشانید. قوام شربت باید مثل عسل روان باشد، نه آبکی و نه خیلی سفت.
علت اصلی کپک، رقیق ماندن مربا و وجود آب اضافی یا رطوبت در شیشه است.
برای پیشگیری از کپک زدن
شربت باید روی دانههای گیلاس را بپوشاند تا سطح مربا خشک و فاسد نشود.

اگر گیلاسها چروکیده شوند، معمولاً بهخاطر حرارت زیاد و تبخیر سریع آب است. راهحل این است که مربا را با حرارت ملایم بپزید و مرحلهی آب انداختن با شکر را جدی بگیرید، چون این کار باعث میشود گیلاس قبل از پخت، شکر را به خودش جذب کند و آبدار بماند.
برای حفظ رنگ قرمز جذاب، سه کار را همزمان رعایت کنید:
جوشاندن طولانی روی حرارت زیاد، قند را کاراملی و رنگ را تیره میکند، پس بهمحض رسیدن به قوام مناسب، مربا را خاموش کنید.
یکی از رازهای قدیمی مرباپزی، استفاده از دیگ مسی است. ظرف مسی حرارت را یکنواخت پخش میکند و به حفظ رنگ طبیعی و عطر اصیل گیلاس کمک میکند.
اگر دیگ مسی ندارید، قابلمهی استیل ضدزنگ با کف ضخیم هم گزینهی خوبی است؛ از ظروف آلومینیومی نازک پرهیز کنید چون رنگ و طعم را تحت تأثیر قرار میدهند.
ماندگاری مربا به سه عامل بستگی دارد:
شیشهها را خوب بشویید و یا حدود ۱۰ دقیقه در آب جوش قرار دهید یا در فر با دمای حدود ۱۸۰ درجه استریل کنید، سپس کاملاً خشکشان کنید. هرگز مربا را در شیشهی مرطوب یا ظرف پلاستیکی نریزید. درِ شیشه را محکم ببندید تا هوا وارد نشود و آن را در جای خنک یا یخچال نگه دارید. به این شکل، مربای گیلاس بهراحتی چندین ماه سالم میماند.
همیشه از قاشق تمیز و خشک برای برداشتن مربا استفاده کنید، چون ورود رطوبت یا قاشق آلوده، سریعترین راه برای کپک زدن است.
تهیه مربای گیلاس، با همهی سادگیاش، یک هنر کوچک آشپزی است که با رعایت چند اصل ساده به نتیجهای حرفهای میرسد: گیلاس رسیده و سالم، هستهگیری تمیز، نسبت درست شکر، گرفتن کامل کف، حرارت ملایم و آبلیموی بهموقع. اگر این نکات را رعایت کنید، مربایی خوشرنگ، شفاف و بدون شکرک خواهید داشت که طعم اوایل تابستان را برای ماهها در سفرهی خانواده زنده نگه میدارد.
حالا وقت آن است که آستینها را بالا بزنید و اولین شیشهی مربای گیلاس امسالتان را درست کنید. در حستازگی، دستورها و ترفندهای بیشتری برای سفرهای سالمتر و خوشطعمتر در انتظار شماست.
اولین نفری باشید که نظر میدهد!